Od jakiegoś czasu na stronach internetowych coraz bardziej popularne stały się podawane informacje o czasie potrzebnym do przeczytania danego artykułu. Mam nieodparte wrażenie, że nawet nie istotne jest jaka zawartość jest zgromadzona pod danym tytułem, liczy się często jedynie kolejne
Ponownie jesteśmy na bagnach. Staram się podjechać w to miejsce przynajmniej raz w miesiącu, choć mam świadomość jak wiele umyka mi bezpowrotnie. Miesiąc czasu w miejscu gdzie każda kolejna doba przynosi coś nowego, to okres po prostu utracony… Kilkutygodniowe upały, brak
Ktoś powiedział znamienne słowa: ,,żeby się zachwycać nie trzeba mieszkać w lesie". Wszędzie bowiem wokół nas rosną banalne wręcz rośliny, żyją wszelakie stworzenia, które jeśli się im przyjrzeć z bliska, potrafią oczarować, budzić podziw. Na co dzień nie zwracamy uwagi,
I w przenośni, i dosłownie Pierwsze swoje kroki na bagnach stawiałem już blisko 30 lat temu w dalekiej Skandynawii. Były to rozległe przestrzenie, na których trudno było poczuć pod stopą bardziej stabilny grunt. Po latach wspominam ten czas jako pasjonujące
Jedni wstępują przemierzając ,,Śliwkowy szlak", innych przyciąga sława i renoma pewnej Bacówki przycupniętej pod lasem. Z czystym sercem mogę te miejsca polecić, choć dziś zaglądniemy w inne, gdzie zapach drewna, gdzie cisza zmusza do refleksji. Tym razem zapraszam na Pogórze
Od wielu już lat obserwuję fenomen pewnej małopolskiej wioski. Padają słowa o tęsknocie i ciekawości by to miejsce zobaczyć oraz głosy rozczarowania, smutku, rozżalenia po odwiedzinach. Zazwyczaj karmimy swe zmysły kolorowymi obrazami, resztę wyobraźnia podpowie… Obraz przestał być już aktorem drugiego
Co Wam w sercu gra? Jakie nuty wypełniają Waszą pięciolinię życia? Co wpływa, co kształtuje naszą osobowość? Co uwrażliwia, co uświadamia i pomaga a co hamuje? Ciekawość… pragnienie poszukiwania, uczenia się, odkrywania, rozwoju… codzienne kroki, wybory, decyzje. Manuały… subtelność dźwięków lub potęga brzmienia… Czyż
Zapewne do takiego spotkania doszło, podejrzewam, że może nie raz, nie dwa. Wprawdzie Pierwszy od Drugiego starszy był o 31 lat, to przecież różnica jednego pokolenia nie mogła być przeszkodą, ba – wręcz mogło to stanowić ułatwienie, otwierać ciekawe możliwości
Pierwszy raz w to miejsce trafiłem w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. Zapadał wieczór. Podjechałem z Kolegą rowerem. Zmierzaliśmy w kierunku Kalwarii Pacławskiej i postanowiliśmy w rejonie Haczowa zatrzymać się na nocleg. Już wówczas bryła świątyni wywarła na mnie ogromne wrażenie.
