UROCZYSKO

W poetyce i literaturze, uroczysko to pojęcie oznaczające miejsce magiczne, tajemnicze, związane ze szczególnymi cechami przyrody. W kontekście religijnym, to miejsce szczególne, ustronne, urokliwe, otaczane czcią, często z powodu niezwykłych cech krajobrazu, co odróżniało je od miejsc ,,zwykłych”. To najczęściej obszar leśny lub wodny. Odludny, trudno dostępny, owiany tajemnicą lub legendą. Nastrojowy, piękny, dziki odosobniony zakątek natury.

Przed czterema laty opisywałem już to miejsce. Wówczas wpis ten zatytułowałem ,,Niebiańska słodkość”. Od tej chwili odwiedzałem go kilkakrotnie.

Jakże niezwykle trafnie podobne miejsca opisywał przed laty Pan Krzysztof Wojciechowski: ,,Moimi ulubionymi są i na zawsze już zostaną te stare, drewniane, typowe podlaskie cerkiewki o kolorach nieba. Te cudnie błękitne świątynie, o których w pogodne dni trudno powiedzieć gdzie się kończą, a gdzie zaczyna się niebo nad nimi. Gdyby nie blaszane „złote” czy „srebrne” kopułki, i gdyby nie zdradliwe białe obłoczki na błękitnej toni nieba, które zdradzają owe miejsca, gdzie niebieskość cerkwi przechodzi w niebiańskość sklepienia, to można by sądzić, że są jak takie „windy” prowadzące wprost do Najwyższego. I jakże wówczas nie uwierzyć, że modlitwa zanoszona w nich do Stwórcy wszystkich rzeczy trafia do Niego od razu i bez przeszkód.”

Uroczysko ,,Koterka” lub zwane potocznie ,, Święte Miejsce” z niebieską cerkwią pod wezwaniem Ikony Matki Bożej ,,Wszystkich Strapionych Radość”.

Czas wiosny, czas kwitnienia, zapach lasu, odgłosy przyrody. Świat kontrastów ale i harmonii. Bujny, pachnący, soczysty. Przestronna polana, niski i wilgotny teren. I Ona, jak z bajki. Tak bardzo lubię tu powracać…

Od dziesiątków lat do uroczyska w Koterce przybywa masa pielgrzymów, by pokłonić się przed obliczem Matki Bożej.

Ikona Matki Bożej ,,Radość Wszystkich Strapionych” należy do najbardziej czczonych przez prawosławnych ikon Bogarodzicy. Ma też dużo kopii posiadających cudowną moc. Ikona ta znajdowała się od 1643 roku w Moskwie, w cerkwi Przemienienia Pańskiego. W 1688 roku stała się źródłem łaski Bożej. Siostra patriarchy Joachima, Eutymia, ciężko chorowała i utracono już nadzieję na jej wyzdrowienie. Przygotowując się do śmierci, wyspowiadała się, przyjęła Eucharystię, po czy głęboko usnęła. Obudziwszy się powiedziała, że objawił się jej Pan, który polecił, aby z cerkwi Przemienienia Pańskiego przewieziono Ikonę ,,Radość Wszystkich Strapionych” i odsłużono przed nią molebien (w tradycji prawosławnej, krótkie, gorliwe, nabożeństwo błagalne z prośbą o zdrowie). Prośba została spełniona, i gdy tylko podczas nabożeństwa Eutymia została pokropiona wodą oświęconą, odzyskała zdrowie. Wieść o cudownej ikonie rozeszła się po stolicy w mgnieniu oka. Przed oblicze ikony zaczęli przybywać chorzy i cierpiący, a Bogarodzica nie pozostawiała ich bez pomocy, uzdrawiając od wszelkich chorób. W roku 1711, carska rezydencja została przeniesiona z Moskwy do Sankt Petersburga. Siostra cara Piotra I Natalia, odnosząca się z głęboką czcią do cudownej ikony, zabrała ją ze sobą i umieściła w carskiej domowej cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego. W ten sposób ikona stała się jedną z głównych świętości dworu carskiego, przed którą modlili się liczni władcy rosyjscy. Ikona Matki Bożej ,,Radość Wszystkich Strapionych” została napisana na płótnie naklejonym na deskę cyprysową.

Kopia Ikony znajdująca się w cerkwi w Koterce, przetrwała wojny światowe, w ciężkich chwilach była Pocieszycielką. Pomogła przeżyć trudności bieżeństwa i koszmary ustalania granicy. To dzięki wstawiennictwu Matki Bożej, cerkiew przetrwała I i II Wojnę Światową, a także okres powojenny. Wiara i modlitwa na uświęconym miejscu przetrwały pokolenia, a Ikona Matki Bożej Wszystkich Strapionych Radość otacza wiernych swoją opieką. To miejsce szczególnie czczone przez wyznawców prawosławia.

Na koniec dodam, iż w okresie międzywojennym represyjna (aby nie powiedzieć odwetowa) polityka państwowa w stosunku do Kościoła prawosławnego ostatecznie wymazała z powierzchni ziemi 451 obiektów sakralnych wraz z ich wyposażeniem.

Tym bardziej więc warto pielgrzymować do takich miejsc, wkomponowanie tak pięknej cerkwi w krajobraz danego obszaru, nadaje temu miejscu szczególnego uroku i podkreśla jego wyjątkowość. Ikona Matki Bożej ,,Wszystkich Strapionych Radość”, o każdej porze roku swym pięknem otacza, wysłuchuje, ale i uzdrawia.

Ojcze Eugeniuszu, Pani Anno – Serdecznie Dziękuję za uśmiech, troskę  i dobre słowa!!!