Czy Go znam? Czy Go spotykam? Przed laty częściej wsiadałem na rowerowe siodełko, by przebyć duchowo kawałek drogi… choć przecież całe nasze życie jest drogą. Potrzebujemy nierzadko trudu, zmęczenia, zimna, deszczu, skwaru, dystansu do wszystkiego i siebie samego. Warto dać
Zasiedziałem się. Bywa jednak czasem, że trudno wstać, by podążyć dalej, poszukać inspiracji, natchnienia, a może zwyczajnej radości w codzienności. A może nawet to nie o to chodzi, może to podobnie jak w utworze Stanisława Sojki pt. ,,Ławeczka bajeczka”. Może
Dębień, łżykwiat, łudzikwiat, zwodzikwiat, plecień, kwiecień… różnorakie nazwy, miesiąc ten sam. Miesiąc szczególny. Jak daleko bowiem sięgam pamięcią, czwarty miesiąc roku był zawsze osobliwy, wyjątkowy, niecodzienny. W końcu pierwszy cały wiosenny. Nie musi już się z nikim dzielić, lub spoglądać
Od wielu już lat obserwuję fenomen pewnej małopolskiej wioski. Padają słowa o tęsknocie i ciekawości by to miejsce zobaczyć oraz głosy rozczarowania, smutku, rozżalenia po odwiedzinach. Zazwyczaj karmimy swe zmysły kolorowymi obrazami, resztę wyobraźnia podpowie… Obraz przestał być już aktorem drugiego
Co Wam w sercu gra? Jakie nuty wypełniają Waszą pięciolinię życia? Co wpływa, co kształtuje naszą osobowość? Co uwrażliwia, co uświadamia i pomaga a co hamuje? Ciekawość… pragnienie poszukiwania, uczenia się, odkrywania, rozwoju… codzienne kroki, wybory, decyzje. Manuały… subtelność dźwięków lub potęga brzmienia… Czyż
Dni stają się coraz cieplejsze, ulegamy złudnej nadziei, że nagle wszystko stanie się łatwiejsze. Ale kiedy jak nie wiosną? Przecież najlepszy to czas, by snuć plany i marzenia. Kiedy jak nie teraz? skoro przyroda porozumiewawczo mruga do nas okiem, roztaczając
Zapewne do takiego spotkania doszło, podejrzewam, że może nie raz, nie dwa. Wprawdzie Pierwszy od Drugiego starszy był o 31 lat, to przecież różnica jednego pokolenia nie mogła być przeszkodą, ba – wręcz mogło to stanowić ułatwienie, otwierać ciekawe możliwości
Pierwszy raz w to miejsce trafiłem w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. Zapadał wieczór. Podjechałem z Kolegą rowerem. Zmierzaliśmy w kierunku Kalwarii Pacławskiej i postanowiliśmy w rejonie Haczowa zatrzymać się na nocleg. Już wówczas bryła świątyni wywarła na mnie ogromne wrażenie.
,,Bóg wybacza zawsze, człowiek czasami, a natura nie wybacza nigdy” Naturalne rytmy przyrody wpisane są w nasze codzienne życie, pewnego wahadła czasu nie sposób zmienić. Żyjąc w zgodzie z rytmami przyrody wiemy, że i w zimnie i przemijaniu jest wiele ludzkiej,
Filip Melanchton – XVI wieczny reformator religijny i najbliższy współpracownik Marcina Lutra, wypowiedział takie słowa: ,,jest wiele rzeczy, których namalować nie sposób, choć można o nich mówić słowami”. Są miejsca, które jakby wymykają się… wszelkim zasadom, logice, ludzkiej wyrażalności… Bo jak
