,,jest taki kraj nad Wis\u0142\u0105,<\/em><\/p>\n\n\n\n pod nieba szarym o\u0142owiem,<\/em><\/p>\n\n\n\n tu moje imi\u0119 nazwisko,<\/em><\/p>\n\n\n\n tu w ziemi moi ojcowie<\/em><\/p>\n\n\n\n i chocia\u017c wci\u0105\u017c narzekaj\u0105<\/em> <\/p>\n\n\n\n \u017ce st\u0105d daleko do \u015bwiata<\/em><\/p>\n\n\n\n to tylko w tym jednym kraju<\/em><\/p>\n\n\n\n potrafi\u0119 kocha\u0107 i p\u0142aka\u0107<\/em><\/p>\n\n\n\n bo tylko tutaj sprzedaj\u0105 chleb<\/em><\/p>\n\n\n\n kt\u00f3ry z dzieci\u0144stwa pami\u0119tam<\/em><\/p>\n\n\n\n skrzypi pod nog\u0105 wczorajszy \u015bnieg<\/em><\/p>\n\n\n\n i najpi\u0119kniejsze s\u0105 \u015awi\u0119ta<\/em><\/p>\n\n\n\n i cho\u0107 mnie czasem zalewa krew<\/em><\/p>\n\n\n\n i my\u015bli mam niezbadane<\/em><\/p>\n\n\n\n to tutaj wros\u0142em po wieku wiek<\/em><\/p>\n\n\n\n drzewem kt\u00f3rego nie z\u0142amiesz\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n ,,Dla mnie Polska to znaczy j\u0119zyk, kt\u00f3rym mog\u0142em m\u00f3wi\u0107 od dziecka, dla mnie Polska, to bliscy ludzie, ziele\u0144 lasu i zagon \u017cyta, dla mnie Polska to zapach siana pod obrusem, gdy przyjd\u0105 \u015awi\u0119ta\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n ,,Jest na ko\u0144cu mapy taka wie\u015b\u2026\u201d<\/em> o jak\u017ce wdzi\u0119cznej nazwie \u2013 Ma\u0142a – na podkarpackiej le\u017cy ziemi. Otoczona bukowymi lasami, kt\u00f3re jesieni\u0105 mieni\u0105 si\u0119 kolorami z\u0142ota, \u017c\u00f3\u0142ci i czerwieni. Tak bardzo uwielbiam ten czas, pe\u0142en zadumy, pami\u0119ci. Bo odk\u0105d pami\u0119tam, a min\u0119\u0142o ju\u017c i dla mnie p\u00f3\u0142 wieku, przemierzam rok w rok te miejsca, by zapali\u0107 \u015bwiate\u0142ko na grobach bliskich, by wzrokiem si\u0119gn\u0105\u0107 hen na wysokie wzg\u00f3rze, z kt\u00f3rego spogl\u0105da On. <\/p>\n\n\n\n Co kilka lat, sta\u0142o si\u0119 ju\u017c to tradycj\u0105, organizowane s\u0105\nprzer\u00f3\u017cne konkursy \u2013 plebiscyty na tzw. nowe cuda. Zasi\u0119giem swoim obejmuj\u0105\nnajdalsze zak\u0105tki \u015bwiata, ale te\u017c otwieraj\u0105 si\u0119 na w\u0142asne podw\u00f3rko. Tak by\u0142o\nte\u017c w roku 2007, kiedy og\u0142oszono konkurs na 7 cud\u00f3w Podkarpacia. Mn\u00f3stwo\nniezwyk\u0142ych miejsc w tym rejonie Polski. Per\u0142y architektury drewnianej, niekt\u00f3re\nwpisane na list\u0119 \u015bwiatowego dziedzictwa UNESCO, miejsca kultu i pomniki sztuki\nsakralnej, dzie\u0142a sztuki in\u017cynierskiej, miejsca pami\u0119ci, unikalne muzea,\npami\u0105tki, miejsca tajemnicze, oryginalne, nieprzeci\u0119tne. Wynik konkursu dla\nwielu zapewne by\u0142 zaskoczeniem, poniewa\u017c pierwsze miejsce zdoby\u0142 pewien pomnik.\nW pokonanym polu pozostawiaj\u0105c cho\u0107by s\u0142ynny Zamek w \u0141a\u0144cucie, Bazylik\u0119 oo.\nBernardyn\u00f3w w Le\u017cajsku, Sanktuarium w Kalwarii Pac\u0142awskiej, Bunkier Adolfa Hitlera\nw St\u0119pinie, czy Rezerwat Przyrody ,,Prz\u0105dki\u201d. By\u0142em we wszystkich tych\nmiejscach, ale jest jedno dla mnie szczeg\u00f3lnie bliskie, to Pomnik Chrystusa\nKr\u00f3la w Ma\u0142ej. Zazwyczaj spogl\u0105dam na niego z daleka. O r\u00f3\u017cnych porach roku, w\nbardzo odmiennych warunkach. Stoi na tej ziemi od lat, niezmiennie. Jedynie\nnajbli\u017csze otoczenie ulega\u0142o metamorfozom, przekszta\u0142ceniom. Ale On trwa. <\/p>\n\n\n\n Historia jego przez umykaj\u0105ce lata wci\u0105\u017c ulega\nnajr\u00f3\u017cniejszym modyfikacjom, najcz\u0119\u015bciej jednak spotykam powielane tre\u015bci, bez\nw\u0142o\u017cenia minimum wysi\u0142ku by do czego\u015b dotrze\u0107, odkry\u0107. Niejako od zawsze dla\nostatnich kilku pokole\u0144 dominowa\u0142 nad okolicznym pejza\u017cem, harmonijnie wpisuj\u0105c\nsi\u0119 w okolic\u0119. Warto tu przyjecha\u0107, niezwykle malownicze to rejony, z\nrozleg\u0142ymi przestrzeniami, pofa\u0142dowanym terenem, mozaik\u0105 p\u00f3l. <\/p>\n\n\n\n Powsta\u0142 ju\u017c przed II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105, raptem na kilka dni\nprzed jej wybuchem, kiedy wok\u00f3\u0142 zbiera\u0142y si\u0119 ciemne chmury zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony. Mo\u017cna\nzapyta\u0107 sk\u0105d wzi\u0105\u0142 si\u0119 akurat w tym miejscu, kto by\u0142 pomys\u0142odawc\u0105, kto autorem.\nPami\u0119tam jak przed laty podobna budowla powstawa\u0142a w \u015awiebodzinie, na ziemi\nlubuskiej. Ile wywo\u0142ywa\u0142a kontrowersji, ile powsta\u0142o ju\u017c wok\u00f3\u0142 niej legend oraz\nma\u0142o pochlebnych opinii. Pomnik w Ma\u0142ej tworzony by\u0142 w zupe\u0142nie odmiennych\nrealiach. Wr\u0119cz porywa\u0142, skupia\u0142 wok\u00f3\u0142 siebie ca\u0142\u0105 lokaln\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107, i do\ndzi\u015b jest chlub\u0105, a jak pokazuj\u0105 wyniki wspomnianego konkursu, pozostaje\ntrwa\u0142ym symbolem wiary i wierno\u015bci tradycji. <\/p>\n\n\n\n Ma\u0142a, skromna podkarpacka wioska wyda\u0142a na \u015bwiat Wielk\u0105 Osob\u0119. Dzi\u015b wprawdzie nies\u0142usznie zapomnianego, ale w r\u00f3\u017cnych kr\u0119gach nadal wspominanego Artyst\u0119 rze\u017abiarza, malarza Wojciecha Aleksandra Durka. Od wczesnych lat objawia\u0142 niezwyk\u0142e uzdolnienia rze\u017abiarskie. Mia\u0142 to szcz\u0119\u015bcie, \u017ce talent jego zosta\u0142 dostrze\u017cony przez \u00f3wczesnego dyrektora szko\u0142y w Ma\u0142ej \u2013 Micha\u0142a Matyska, kt\u00f3ry skierowa\u0142 go do s\u0142ynnej zakopia\u0144skiej szko\u0142y artystycznej Adama Kenara, plac\u00f3wki zas\u0142u\u017conej na polu nauczania sztuki i rzemios\u0142a artystycznego. Odleg\u0142e to czasy, cho\u0107 wspomn\u0119, \u017ce Micha\u0142 Matysek, by\u0142y legionista, kt\u00f3ry cieszy\u0142 si\u0119 ogromnym autorytetem we wsi, by\u0142 ojcem mojej Babci Janci. <\/p>\n\n\n\n Dalsze losy pokazuj\u0105, \u017ce obrany kierunek kszta\u0142cenia by\u0142 trafiony, poniewa\u017c Wojciech Durek w szybkim tempie stawia\u0142 kolejne kroki w swojej edukacji. Na jego drodze pojawi\u0142a si\u0119 szko\u0142a artystyczna w Laas w Tyrolu, Accademia di Belle Arti w Mediolanie. Praktyk\u0119 rze\u017abiarsk\u0105 odbywa\u0142 w Monachium, Wiedniu i Grazu. Otrzyma\u0142 on niezwykle solidne, bardzo zr\u00f3\u017cnicowane wykszta\u0142cenie, kt\u00f3re owocowa\u0142o na dalsze lata artysty. By\u0142 tw\u00f3rc\u0105 g\u0142\u00f3wnie rze\u017ab pomnikowych, monumentalnych, przewa\u017cnie o tematyce religijnej, ale dekorowa\u0142 te\u017c wn\u0119trza ko\u015bcio\u0142\u00f3w, malowa\u0142 portrety i sceny religijne, zajmowa\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c medalierstwem. Mn\u00f3stwo z jego dorobku zosta\u0142o zniszczone podczas dzia\u0142a\u0144 wojennych, aczkolwiek w wielu rejonach nadal mo\u017cna podziwia\u0107, g\u0142\u00f3wnie prace rze\u017abiarskie. W du\u017cych kompozycjach stosowa\u0142 cz\u0119sto technik\u0119 betonu zbrojonego, charakteryzowa\u0142a jego prace d\u0105\u017cno\u015b\u0107 do symetrii osiowej.<\/p>\n\n\n\n W czasie kiedy Wojciech Durek w r\u00f3\u017cnych zak\u0105tkach kraju realizowa\u0142\nswoje dzie\u0142a, do Ma\u0142ej 15 kwietnia 1935 roku przyby\u0142, obejmuj\u0105c zarz\u0105d\nmaj\u0105tkiem ko\u015bcielnym i pleba\u0144skim ksi\u0105dz J\u00f3zef Kuczek. Zosta\u0142 mianowany\nadministratorem parafii. Funkcje te sprawowa\u0142 do roku 1958, kiedy obj\u0105\u0142 w\u00f3wczas\nstanowisko proboszcza w parafii Ma\u0142a. To niezwykle barwna i ciekawa posta\u0107.\nPodczas okupacji by\u0142 kapelanem plac\u00f3wki Armii Krajowej ,,D\u0119bica\u201d. Dzia\u0142a\u0142 pod\npseudonimem ,,Bies\u201d. Wspomaga\u0142 skazanych na \u015bmier\u0107 \u017byd\u00f3w, cz\u0142onk\u00f3w Polskiej\nPartii Robotniczej. Broni\u0142 ludzi przed wywozem na roboty do Niemiec. Wystawia\u0142\nfa\u0142szywe metryki urodze\u0144, udziela\u0142 konspiracyjnych \u015blub\u00f3w partyzantom, chroni\u0142\ncz\u0142onk\u00f3w Armii Krajowej. Plebania w Ma\u0142ej by\u0142a punktem kontaktowym AK, oraz\nsk\u0142adnic\u0105 sprz\u0119tu wojskowego i broni. By\u0142 niezwykle skuteczny w swojej\nargumentacji nawet u Niemc\u00f3w. Spowodowa\u0142 wypuszczenie na wolno\u015b\u0107 aresztowanych\ni trzymanych na posterunku \u017candarmerii niemieckiej \u017co\u0142nierzy AK. Zasadom\nkonspiracji pozosta\u0142 wierny nawet po wojnie. W roku 1952 zosta\u0142 aresztowany,\nzwolniono go w pa\u017adzierniku 1953 roku. Zmar\u0142 5 grudnia 1969 roku. Bardzo bliska\nmi ta Posta\u0107, ksi\u0105dz J\u00f3zef Kuczek by\u0142 moim Wujkiem. Kiedy umar\u0142, mia\u0142em 8 lat,\nale pami\u0119tam Jego u\u015bmiech, czasem mam wra\u017cenie \u017ce nawet g\u0142os, ciep\u0142y,\nprzyjazny. Pami\u0119tam kiedy przyje\u017cd\u017cali\u015bmy z Rodzicami do niego, bra\u0142 nas z\nrodze\u0144stwem na kolana. Pami\u0119tam jego biurko, szaf\u0119, nawet kilka w niej\ndrobiazg\u00f3w. Przez ca\u0142e lata nikt z rodziny nie by\u0142 wtajemniczony w jego\ndzia\u0142alno\u015b\u0107. By\u0142 zawsze mi\u0142ym Wujkiem Ksi\u0119dzem jak o Nim m\u00f3wili\u015bmy. <\/p>\n\n\n\n Powr\u00f3\u0107my jednak do lat wcze\u015bniejszych. <\/p>\n\n\n\n Rze\u017abiarz Wojciech Durek mimo s\u0142awy, nie zapomnia\u0142 o swoich\nkorzeniach oraz rodzinnej miejscowo\u015bci. Przebywaj\u0105c w Ma\u0142ej podczas ferii w\nlatach trzydziestych spotka\u0142 si\u0119 z ksi\u0119dzem J\u00f3zefem Kuczkiem. Podczas spotkania\npad\u0142y bodaj\u017ce s\u0142owa mojego Wujka (wielokrotnie przywo\u0142ywane i w p\u00f3\u017aniejszych\nlatach cytowane). Uczyni\u0142 to w charakterystyczny dla siebie spos\u00f3b, m\u00f3wi\u0105c do\nArtysty: ,,Wojciechu, Wojciechu, dobrze by by\u0142o \u017ceby\u015b zostawi\u0142 jak\u0105\u015b pami\u0105tk\u0119\u201d.\nUmowa pono\u0107 by\u0142a taka, \u017ce Wujek Ksi\u0105dz wraz z mieszka\u0144cami mia\u0142 przygotowa\u0107\ncok\u00f3\u0142, a Wojciech Durek wyrze\u017abi\u0107 figur\u0119. Tak te\u017c zrodzi\u0142 si\u0119 pomys\u0142 ustawienia\nPomnika Chrystusa Kr\u00f3la. Ca\u0142a miejscowo\u015b\u0107 bardzo mocno anga\u017cowa\u0142a si\u0119 do prac\nbudowlanych, dowo\u017c\u0105c cement, \u017cwir i kamienie z pobliskiego potoku, ceg\u0142\u0119 i\nwod\u0119. Podobno niekt\u00f3rzy z mieszka\u0144c\u00f3w rozbierali nawet przydomowe piwnice, by\nnie zabrak\u0142o materia\u0142u na fundamenty i postawienie coko\u0142u. W ten spos\u00f3b ma\u0142a\nwie\u015b wyda\u0142a co\u015b wielkiego, co po dzi\u015b dzie\u0144 widnieje nad Ma\u0142\u0105. Prace przy\npomniku zosta\u0142y uko\u0144czone w roku 1937. Stanowi on wotum dzi\u0119kczynne za\nuratowanie wsi od kl\u0119ski gradobicia, jakie nawiedzi\u0142o te okolice oraz przede\nwszystkim przed planowan\u0105 dwukrotnie pacyfikacj\u0105 wsi podczas I wojny \u015bwiatowej.\n<\/p>\n\n\n\n Szkielet konstrukcji oparty zosta\u0142 na po\u0142\u0105czeniu kilku\npionowych oraz jednej poziomej szyn kolejowych. Na tym szkielecie stosuj\u0105c\ndrut, cement i ceg\u0142y jako wype\u0142nienie Artysta ukszta\u0142towa\u0142 czterometrow\u0105 posta\u0107\nz rozpostartymi r\u0119koma. Ca\u0142o\u015b\u0107 wykona\u0142 osobi\u015bcie z drewnianych rusztowa\u0144\nustawionych doko\u0142a. Piedesta\u0142 zbudowany jest z lokalnego kamienia. Koncepcja\nstworzenia pomnika narodzi\u0142a si\u0119 w roku 1936, a wi\u0119c kr\u00f3tko po wybudowaniu\ns\u0142awnego monumentu Chrystusa Kr\u00f3la w Rio de Janeiro w Brazylii w roku 1931.\nZdecydowanie odwr\u00f3cone zosta\u0142y jednak proporcje. W Brazylii piedesta\u0142 ma 7\nmetr\u00f3w wysoko\u015bci a rze\u017aba 30. W Ma\u0142ej cok\u00f3\u0142 ma 12 metr\u00f3w wysoko\u015bci a figura 4.\nTakie by\u0142y w\u00f3wczas mo\u017cliwo\u015bci finansowe tej niewielkiej i niebogatej wsi\npodg\u00f3rskiej.<\/p>\n\n\n\n Pomnik przetrwa\u0142 okupacj\u0119 hitlerowsk\u0105 bez uszkodze\u0144. Dopiero\nzwyci\u0119ska Armia Radziecka zaopiekowa\u0142a si\u0119 nim w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny. Zosta\u0142\nostrzelany przez stacjonuj\u0105cych nieopodal \u017co\u0142nierzy. Uszkodzone zosta\u0142y: g\u0142owa,\nszyja i jedna d\u0142o\u0144. Wkr\u00f3tce po wojnie sam Wojciech Durek przyby\u0142 do Ma\u0142ej by\nzrekonstruowa\u0107 utracone cz\u0119\u015bci rze\u017aby. <\/p>\n\n\n\n Spod pomnika rozpo\u015bciera si\u0119 niezwyk\u0142y widok na okoliczne\n\u0142agodne wzg\u00f3rza, na usytuowany w dole ma\u0142y, drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142ek z 1595 roku, na\nprzyko\u015bcielny kameralny cmentarz. Odwiedzam to miejsce ka\u017cdego roku. Z grobem\n\u015bp. Babci s\u0105siaduje gr\u00f3b rodzic\u00f3w Wojciecha Durka z pi\u0119kn\u0105 rze\u017ab\u0105 jego\nautorstwa, przedstawiaj\u0105c\u0105 znu\u017conego ci\u0119\u017ck\u0105 prac\u0105 rolnika, trzymaj\u0105cego z\u0142amany\np\u0142ug. Mo\u017cemy si\u0119 domy\u015bla\u0107, \u017ce jest to aluzja do napi\u0119tnowanego znojem i trudem\n\u017cycia zmar\u0142ego ojca Artysty.<\/p>\n\n\n\n Wojciech Durek to zapomniany dzi\u015b Artysta. Profesor Akademii\nSztuk Pi\u0119knych w Krakowie. W swoim niezwyk\u0142ym \u017cyciu prze\u017cy\u0142 pi\u0119\u0107 epok oraz dwie\nwojny. Urodzi\u0142 si\u0119 kiedy Polski nie by\u0142o na mapie Europy, m\u0142odzie\u0144cze lata to\nczas wielkiej wojny, wiek dojrza\u0142y to czas drugiej Rzeczypospolitej i\nhitlerowskiej okupacji, schy\u0142ek \u017cycia to czas komunizmu. Nie do\u017cy\u0142 odwil\u017cy, a w\nwolnej Polsce o jego geniuszu jakby nic nie wiemy\u2026 By\u0142 tw\u00f3rc\u0105 wielkiego serca i charakteru,\nwierny do ko\u0144ca swoim pogl\u0105dom i idea\u0142om. Po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej nie\npodj\u0105\u0142 dialogu z now\u0105 w\u0142adz\u0105. Nie poszed\u0142 na \u017cadne uk\u0142ady. Odda\u0142 si\u0119 sztuce sakralnej,\nz kt\u00f3rej czerpa\u0142 si\u0142\u0119 i odwag\u0119. Bezkompromisowa, ideologiczna postawa Artysty\nwobec powojennego \u0142adu nie przysporzy\u0142a mu s\u0142awy. Pokora i ascetyczne\npojmowanie \u015bwiata u schy\u0142ku \u017cycia pog\u0142\u0119bi\u0142y anonimowo\u015b\u0107 tego wielkiego Artysty\nXX wieku. <\/p>\n\n\n\n Je\u015bli droga kogo\u015b z Was zaprowadzi na podkarpack\u0105 ziemi\u0119, warto odszuka\u0107 t\u0119 ma\u0142\u0105 wie\u015b, gdzie ze szczytu najwy\u017cszego wzniesienia spogl\u0105da Chrystus Kr\u00f3l. To prawdziwe wotum wdzi\u0119czno\u015bci dla miejsca narodzin Wielkiego Artysty jakim by\u0142 Wojciech Durek.<\/p>\n\n\n\n Zdj\u0119cia kt\u00f3re do\u0142\u0105czam, pochodz\u0105 z rodzinnych album\u00f3w.\nNiestety wizerunek Wojciecha Durka osta\u0142 si\u0119 na nielicznych jedynie obrazach. I\nchocia\u017c one ju\u017c mocno nadgryzione z\u0119bem up\u0142ywaj\u0105cego czasu, w bardzo kiepskiej\nkondycji, to do\u0142\u0105czam je by zobrazowa\u0107 jak wygl\u0105da\u0142o otoczenie cho\u0107by pomnika\nprzed wielu laty, kiedy zasadzone zosta\u0142y tu\u017c obok akacje, drzewa stanowi\u0105ce odwieczny\nsymbol m\u0119ki pa\u0144skiej. Z czasem wyros\u0142y one tak wysoko, \u017ce przes\u0142oni\u0142y pomnik. W\nostatnich latach teren wok\u00f3\u0142 zosta\u0142 zmieniony, drzewa wyci\u0119to, zosta\u0142y\nprzeprowadzone gruntowne prace konserwatorskie, by ten cud Podkarpacia, cud\nMa\u0142ej m\u00f3g\u0142 nadal cieszy\u0107 oczy, chroni\u0107 jej mieszka\u0144c\u00f3w. Z perspektywy czasu\nmo\u017cna nawet zaryzykowa\u0107 stwierdzenie, \u017ce najwi\u0119kszym cudem jest fakt, \u017ce pomnik\nten osta\u0142 si\u0119 w stanie nienaruszonym przez kilkadziesi\u0105t lat, nie budzi\u0142\nzainteresowania w\u0142adz partyjnych, nie by\u0142o nigdy mowy o jego usuwaniu. <\/p>\n\n\n\n Kiedy tylko podr\u00f3\u017cuj\u0119 w tych rejonach, z daleka wypatruj\u0119\ncharakterystycznej Postaci z roz\u0142o\u017conymi szeroko r\u0119koma. Zawsze w\u00f3wczas\nprzywo\u0142uj\u0119 w my\u015blach Wujka ksi\u0119dza, kt\u00f3ry by\u0142 g\u0142\u00f3wnym pomys\u0142odawc\u0105 tego\nniezwyk\u0142ego projektu. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W przedostatni dzie\u0144 roku obejrza\u0142em niezwyk\u0142y Koncert Jubileuszowy Pana Andrzeja Sikorowskiego z okazji 50-ciu lat wyst\u0119p\u00f3w na estradzie. Kto nie widzia\u0142, nie s\u0142ysza\u0142 \u2013 polecam!!! Cho\u0107by dla rewelacyjnych, niezr\u00f3wnanych tekst\u00f3w utwor\u00f3w. To prawdziwe opowie\u015bci o \u017cyciu, Ojczy\u017anie, naszej wsp\u00f3lnej codzienno\u015bci. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":9263,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[162,180,169,168],"tags":[212],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-6649.jpg?fit=1920%2C1080","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/paifcC-2po","jetpack-related-posts":[{"id":15741,"url":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=15741","url_meta":{"origin":9262,"position":0},"title":"U SKRZYDLATYCH BRACI","author":"admin","date":"31 stycznia 2026","format":false,"excerpt":"Przed wielu laty byli\u015bmy ju\u017c w tym miejscu, stare to jednak czasy, w zupe\u0142nie innych tonacjach barw. By\u0142 rok 2013. Wn\u0119trzem by\u0142em w\u00f3wczas zachwycony!!! By\u0142 wprawdzie i niedosyt, poniewa\u017c o\u0142tarz g\u0142\u00f3wny nie by\u0142 widoczny, szczelnie przes\u0142oni\u0119ty przechodzi\u0142 okres renowacji, ale to z czym si\u0119 zetkn\u0105\u0142em na wiele kolejnych lat nie\u2026","rel":"","context":"In "Blog"","block_context":{"text":"Blog","link":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?cat=162"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/01\/Swidnica-2621x.jpg?fit=1200%2C675&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":15423,"url":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=15423","url_meta":{"origin":9262,"position":1},"title":"CZ\u0141OWIEK PRZEZ WYSOKIE C","author":"admin","date":"15 marca 2025","format":false,"excerpt":"Gdybym mia\u0142 opowiedzie\u0107 o pocz\u0105tku, musz\u0119 cofn\u0105\u0107 si\u0119 do dnia, kiedy wzrok m\u00f3j przyku\u0142a ok\u0142adka pewnej ksi\u0105\u017cki. Tytu\u0142 jej brzmi: ,,Tempo di Roma\u201d Alexisa Curversa. Szperaj\u0105c w sieci by dowiedzie\u0107 si\u0119 o niej czego\u015b wi\u0119cej, trafi\u0142em na nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa: ,,Bywaj\u0105 ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3re, cho\u0107 mo\u017ce nie zdob\u0119d\u0105 szerokiej popularno\u015bci, szybko staj\u0105\u2026","rel":"","context":"In "Czytelnia"","block_context":{"text":"Czytelnia","link":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?cat=191"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/WOJCIECH-PLEWINSKI-9104.jpg?fit=1080%2C1080&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":11102,"url":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=11102","url_meta":{"origin":9262,"position":2},"title":"KRAJOBRAZY WZRUSZE\u0143","author":"admin","date":"28 listopada 2021","format":false,"excerpt":"S\u0105 cztery. Format ich niewielki. W zasadzie poszczeg\u00f3lne tomiki mieszcz\u0105 si\u0119 w m\u0119skiej d\u0142oni. Oprawne w p\u0142\u00f3tno, z wyt\u0142oczonymi na ok\u0142adce snycerskimi motywami zdobniczymi rodem z Tatr, st\u0105d seria zapewne ,,tatrza\u0144sk\u0105\u201d zwana. Na mojej bibliotecznej p\u00f3\u0142ce od lat niepozorne, cho\u0107 cz\u0119sto do nich zagl\u0105dam, karmi\u0105c si\u0119 niezwyk\u0142ym s\u0142owem. Autor ich\u2026","rel":"","context":"In "Blog"","block_context":{"text":"Blog","link":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?cat=162"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/wizyt\u00f3wka.jpg?fit=1200%2C675&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":14749,"url":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=14749","url_meta":{"origin":9262,"position":3},"title":"OD\u015aWI\u0118TNIE W KA\u017bDYM CALU","author":"admin","date":"31 sierpnia 2024","format":false,"excerpt":"Podnio\u015ble, kwieci\u015bcie, \u015bwi\u0105tecznie, wystawnie, dostojnie, procesjonalnie, elegancko, niedzielnie, szczeg\u00f3lnie. W\u0142a\u015bnie tak!!! Mo\u017ce nie uwierzycie, ale taki obraz mia\u0142em w g\u0142owie na d\u0142ugo przed wyjazdem do Rumunii. Z jednej strony nie mia\u0142em poj\u0119cia z czym si\u0119 spotkam na miejscu, ale gdzie\u015b w pod\u015bwiadomo\u015bci kreowa\u0142em sytuacje, kt\u00f3re marzy\u0142em by urzeczywistni\u0142y si\u0119, bym\u2026","rel":"","context":"In "Blog"","block_context":{"text":"Blog","link":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?cat=162"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/RUMUNIA-8280.jpg?fit=1200%2C675&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":13658,"url":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=13658","url_meta":{"origin":9262,"position":4},"title":"MOJE LE\u015aNE FASCYNACJE","author":"admin","date":"3 maja 2023","format":"audio","excerpt":"Czas wiosny, to czas specjalny. Zabiera\u0142em Was o tej niezwyk\u0142ej porze na kwitn\u0105ce bagna, do kolorowych ogrod\u00f3w, zaprasza\u0142em na pachn\u0105ce \u0142\u0105ki, mieni\u0105ce sady, do uroczych park\u00f3w. Ba, zajrzeli\u015bmy nawet pod szklarniowe dachy storczykarni. Nadszed\u0142 czas, by ponownie zanurzy\u0107 si\u0119 w le\u015bnym g\u0105szczu. Bo cho\u0107 przed kilku ju\u017c laty do\u0142\u0105czane w\u00f3wczas\u2026","rel":"","context":"In "Blog"","block_context":{"text":"Blog","link":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?cat=162"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/Las-3837.jpg?fit=1200%2C675&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":7160,"url":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=7160","url_meta":{"origin":9262,"position":5},"title":"CHWAST…","author":"admin","date":"26 lipca 2019","format":false,"excerpt":"Lubicie Bajki? W dniu wczorajszym wybra\u0142em si\u0119 na ma\u0142y rekonesans po okolicy. Odwiedzi\u0142em m.in. nieznany mi las, pochodzi\u0142em po wspania\u0142ym Rezerwacie. A w drodze powrotnej, w promieniach zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca zatrzyma\u0142em si\u0119 na skraju p\u00f3l. \u017bniwa trwaj\u0105 w najlepsze. W wielu miejscach wieczorem z\u0142oc\u0105 si\u0119 \u015bcierniska. Przykucn\u0105\u0142em w przydro\u017cnym rowie, pochyli\u0142em\u2026","rel":"","context":"In "Blog"","block_context":{"text":"Blog","link":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?cat=162"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/07\/untitled-6183.jpg?fit=1200%2C675&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9262"}],"collection":[{"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9262"}],"version-history":[{"count":50,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9262\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9353,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9262\/revisions\/9353"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/9263"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9262"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9262"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9262"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/i1.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-6636-1.jpg?fit=683%2C1024\")
![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-0007-1.jpg?fit=1024%2C765\")
![\"\"](\"https:\/\/i1.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-0008-1.jpg?fit=1024%2C777\")
![\"\"](\"https:\/\/i2.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-0010-2.jpg?fit=684%2C1024\")
![\"\"](\"https:\/\/i2.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-0001-1.jpg?fit=642%2C1024\")
![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-0002-1.jpg?fit=1024%2C622\")
![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-0003-1.jpg?fit=668%2C1024\")
![\"\"](\"https:\/\/i2.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-0016-1.jpg?fit=914%2C1024\")
![\"\"](\"https:\/\/i1.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-0009-1.jpg?fit=1024%2C760\")
![\"\"](\"https:\/\/i2.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-0005-1.jpg?fit=770%2C1024\")
![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-0004-1.jpg?fit=699%2C1024\")
![\"\"](\"https:\/\/i1.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-0006-1.jpg?fit=690%2C1024\")
![\"\"](\"https:\/\/i1.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-6619-1.jpg?fit=683%2C1024\")
![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-6639-1.jpg?fit=1024%2C576\")
![\"\"](\"https:\/\/i2.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-6643-1.jpg?fit=1024%2C576\")
![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-6633-1.jpg?fit=683%2C1024\")
![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/durek_wojciech_02-1.jpg?resize=600%2C500\")
![\"\"](\"https:\/\/i1.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Ma\u0142a-0011-1.jpg?fit=649%2C1024\")