![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/2-1.jpg\")
<\/a>\nWychowany by\u0142em w pewnym rytuale czasu… piel\u0119gnowaniu tradycji pisania \u015bwi\u0105tecznych kartek. W szufladzie, zawsze tym samym miejscu znajdowa\u0142 si\u0119 spis adres\u00f3w, telefon\u00f3w, nazwisk. Wyjmowany w zasadzie dwa razy do roku. Kartka za kartk\u0105, mo\u017cliwie alfabetycznie, zapisane by\u0142y kontakty do os\u00f3b najbli\u017cszych. Powielane przez lata, wyry\u0142y si\u0119 niejednokrotnie w pami\u0119ci – nazwy ulic, numery dom\u00f3w, za kt\u00f3rymi kry\u0142y si\u0119 znajome oblicza, trwa\u0142e wspomnienia barw g\u0142osu. I kt\u00f3\u017c ze starszych dzi\u015b os\u00f3b nie pami\u0119ta podobnego czasu? Kiedy wybieraj\u0105c spo\u015br\u00f3d dost\u0119pnych kart pocztowych, niejeden starannie dopasowywa\u0142 ilustracj\u0119, wizerunek, czasem nawet znaczek pocztowy, by ten drobny akcent ucieszy\u0142 Odbiorc\u0119. By ten ma\u0142y skrawek papieru sprawi\u0142, \u017ce u\u015bmiech zago\u015bci na twarzy. Oczywi\u015bcie wyb\u00f3r kartki by\u0142 dopiero wst\u0119pem, bo kiedy zasiada\u0142em do biurka, rozk\u0142ada\u0142em wszystkie poczt\u00f3wki, w\u00f3wczas raz jeszcze dopasowywa\u0142em ka\u017cd\u0105 z nich, by mo\u017ce jakie\u015b podobne nie trafi\u0142y do bliskich domownik\u00f3w, by ka\u017cda by\u0142a mo\u017cliwie najpi\u0119kniejsza, niepowtarzalna, wyj\u0105tkowa. Tak jak i tre\u015b\u0107 na ni\u0105 przelewana. Zawsze mocno osobista, zawieraj\u0105ca znajomo\u015b\u0107 Adresata, jego upodobania, wra\u017cliwo\u015b\u0107. By ten ma\u0142y kartonik mo\u017cliwie najpe\u0142niej ni\u00f3s\u0142 w sobie przekaz emocji. By nawet po latach porusza\u0142 wspomnienia.<\/p>\n
Prze\u0142om XIX i XX wieku, a szczeg\u00f3lnie lata I wojny \u015bwiatowej to prawdziwie z\u0142ote czasy kartki pocztowej. Najwi\u0119ksi tw\u00f3rcy starali si\u0119 by ich prace trafia\u0142y r\u00f3wnie\u017c na te male\u0144kie kartonowe cude\u0144ka. Dzi\u015b nazwiska W\u0142adys\u0142awa Tetmajera, Leona Wycz\u00f3\u0142kowskiego, Jacka Malczewskiego, Bronis\u0142awy Rychter Janowskiej znamy ze znakomitych dzie\u0142, szeroko rozpowszechnionych obraz\u00f3w, kt\u00f3re dawniej trafia\u0142y i na te \u015brodki komunikacji.<\/a>
\nZ sentymentem spogl\u0105dam w miniony czas… mimo, \u017ce dzi\u015b wyb\u00f3r kart ogromny, producenci prze\u015bcigaj\u0105 si\u0119 czym zach\u0119ci\u0107 mocniej, jakie gotowe \u017cyczenia redagowa\u0107, by jedynie podpisa\u0107, zaklei\u0107 w kopercie i wrzuci\u0107 do skrzynki pocztowej.
\nBo jeszcze tak niedawno, stara\u0142em si\u0119 dopasowa\u0107 nierzadko kolor atramentu, by \u015blad pozostawiony mia\u0142 niezwyk\u0142y kszta\u0142t, by charakter pisma jeszcze mocniej odda\u0142 to, co chc\u0119 w pe\u0142ni przekaza\u0107.
\nI cho\u0107 ju\u017c sporadycznie i ja wysy\u0142am \u017cyczenia tradycyjn\u0105 metod\u0105, to widz\u0119 jak to mi\u0142e dla Kogo\u015b, jak istotne, wa\u017cne… I czy\u017c mo\u017ce by\u0107 co\u015b pi\u0119kniejsze, ni\u017c otrzymane za czas jaki\u015b zdj\u0119cie, na kt\u00f3rym niejednokrotnie gdzie\u015b w tle widoczna jest ta moja kartka, kt\u00f3ra przypomina, przywo\u0142uje moc pozytywnych wspomnie\u0144 w Kim\u015b ale i we mnie.<\/p>\n<\/a>
\nLubi\u0119 si\u0119ga\u0107 do starych, zakurzonych, zniszczonych up\u0142ywem czasu kart pocztowych. R\u00f3\u017cnych, pisanych okazjonalnie, zawieraj\u0105cych \u017cyczenia, pozdrowienia, przelewane marzenia, lub jedynie okruchy codzienno\u015bci. Bo przed dziesi\u0105tkami lat, kiedy nie by\u0142y dost\u0119pne nawet telefony, ta zwyk\u0142a kartonikowa kartka by\u0142a czym\u015b w rodzaju dzisiejszego sms-u, kr\u00f3tk\u0105, zwi\u0119z\u0142\u0105 informacj\u0105, przekazem, wyra\u017con\u0105 my\u015bl\u0105, bardziej lub mniej starannie zredagowan\u0105. Cho\u0107 kiedy dzi\u015b o tym wspominam, dostrzegam jak wiele wymaga\u0142o to wysi\u0142ku, by gdzie\u015b, do kogo\u015b, po wielu dniach dopiero ten delikatny, nietrwa\u0142y drobiazg m\u00f3g\u0142 dotrze\u0107.<\/p>\n<\/a><\/p>\n
\nDzi\u015b stare poczt\u00f3wki, to nie tylko moda, nostalgia za minionymi czasami. Dzi\u015b to przede wszystkim \u017ar\u00f3d\u0142o bada\u0144 ikonograficznych. Ju\u017c ponad sto lat temu, krytyk literacki, historyk sztuki, Adam Cybulski – \u0141ada napisa\u0142: ,,Gdyby zagin\u0119\u0142y wszystkie biblioteki, wszystkie galerye, wszystkie \u017ar\u00f3d\u0142a, z kt\u00f3rych przysz\u0142o\u015b\u0107 czerpa\u0107 kiedy\u015b b\u0119dzie mog\u0142a znajomo\u015b\u0107 naszych czas\u00f3w, a zachowa\u0142y si\u0119 trafem tylko ilustrowane karty pocztowe, w tych czasach wydane – wystarczy\u0142yby one zupe\u0142nie do odtworzenia dziej\u00f3w, naszej z ko\u0144ca XIX a pocz\u0105tk\u00f3w XX wieku europejskiej cywilizacji.”<\/em> Bo co jak co, ale ten ma\u0142y element w postaci karty pocztowej by\u0142 prawdziwym odbiciem chwili. Poprzez te miniatury wielkich dzie\u0142, nasta\u0142a moda na Polsk\u0119 malowan\u0105.
\nZ sentymentem spogl\u0105dam wi\u0119c na stare karty pocztowe, na tw\u00f3rc\u00f3w, kt\u00f3rzy ju\u017c sto lat temu humorem i finezj\u0105 zdecydowanie g\u00f3rowali. Pietyzmem, dobrym smakiem, istot\u0105 przekazu.
\nKartka to pami\u0105tka, to dar, wypisane r\u0119cznie nawet po latach przypominaj\u0105 o nas. Do niedawna jeszcze zwyczaj pisania kart \u015bwi\u0105tecznych by\u0142 starannie planowany. By zd\u0105\u017cy\u0107, by ucieszy\u0107, by pami\u0119ta\u0107… by by\u0107 bli\u017cej. Mimo odleg\u0142o\u015bci, nieprzewidzianych trudno\u015bci, jak cho\u0107by te, kt\u00f3rych jeste\u015bmy teraz \u015bwiadkiem.
\nStare karty pocztowe ze wzgl\u0119du na swoje walory, rzadko\u015b\u0107, korzy\u015bci kolekcjonerskie, posiadaj\u0105 coraz wi\u0119ksz\u0105 warto\u015b\u0107. Ale mo\u017ce i dzi\u015b, a mo\u017ce dzi\u015b szczeg\u00f3lnie, wraz z otrzyman\u0105 kartk\u0105 wyra\u017aniej przem\u00f3wi\u0105 s\u0142owa na niej skre\u015blone, mo\u017ce blask wspomnie\u0144 b\u0119dzie mia\u0142 wi\u0119ksz\u0105 moc, a warto\u015b\u0107 w Obdarowanym b\u0119dzie bezcenna. Ka\u017cda jest inna, ka\u017cda jedyna w swoim rodzaju. Jak my wszyscy.<\/p>\n