Z\u0142apa\u0142em w\u00f3wczas \u00a0w palce pocz\u0105tek tej przys\u0142owiowej ,,nitki\u201d z motka. Uj\u0105\u0142 mnie ten prezent, jakie\u015b trudne do zdefiniowania uczucia\u2026 Za ka\u017cdym razem kiedy si\u0119gam po ten tom, otwieram znajome ju\u017c strony, powt\u00f3rnie czytam te same s\u0142owa, przywo\u0142uj\u0119 cudowny czas, kiedy po raz pierwszy album ten znalaz\u0142 si\u0119 w moich d\u0142oniach.\u00a0 Niezwyk\u0142e te uczucia trwaj\u0105, cudowne, tajemnicze, szczeg\u00f3lnie bliskie.<\/p>\n
Wci\u0105\u017c czego\u015b w \u017cyciu poszukujemy\u2026 zadajemy mn\u00f3stwo pyta\u0144, otrzymujemy na nie bardziej lub mniej satysfakcjonuj\u0105ce odpowiedzi. Czasem zadowalamy si\u0119, pozostawiamy ledwie temat dotkni\u0119ty, a innym razem jest to pocz\u0105tek niezwyk\u0142ej nowej drogi. P\u00f3\u017aniej dopiero dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce by\u0142 to ostatni album oddany przez Wiktora Wo\u0142kowa do druku. \u017be zd\u0105\u017cy\u0142 dokona\u0107 jeszcze ostatecznej korekty, nim odszed\u0142 na zawsze. Nie doczeka\u0142 ju\u017c efektu ko\u0144cowego, nie dotkn\u0105\u0142 ok\u0142adki, nie zajrza\u0142 do \u015brodka, nie przywo\u0142a\u0142 wspomnie\u0144 patrz\u0105c na wybrane przez siebie zdj\u0119cia.<\/p>\n
Nigdy wi\u0119c nie by\u0142o mi dane pozna\u0107 osobi\u015bcie Autora, cho\u0107 ten pierwszy album pozwoli\u0142 jakby otrze\u0107 si\u0119, pozna\u0107 w kolejnych krokach Jego \u017cycie, Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107. W kolejnych latach moja p\u00f3\u0142ka w bibliotece wzbogaci\u0142a si\u0119 o nast\u0119pne publikacje tego wspania\u0142ego Fotografa. Jak po nitce do k\u0142\u0119bka, dotar\u0142em do Regionalnej Telewizji w Bia\u0142ymstoku oraz dw\u00f3ch pi\u0119knych film\u00f3w dokumentalnych \u00a0o Wiktorze Wo\u0142kowie, zrealizowanych przez Pani\u0105 Beat\u0119 Hy\u017cy – Czo\u0142pi\u0144sk\u0105. Poznaj\u0119 Jego we wspomnieniach Przyjaci\u00f3\u0142, Znajomych, archiwalnych wywiadach, wycinkach prasowych dost\u0119pnych w sieci. Poznaj\u0119 jako nie tylko Fotografa ale przede wszystkim niesamowicie delikatnego Cz\u0142owieka.<\/p>\n
Dwukrotnie podr\u00f3\u017cowa\u0142em rowerem \u015bcian\u0105 wschodni\u0105, pokonywa\u0142em w\u00f3wczas te\u017c rozleg\u0142e tereny Podlasia, miejsca wybitnie ukochane przez Wiktora Wo\u0142kowa. Podr\u00f3\u017c taka pozwala na spokojne, powolne poznawanie mijanych przestrzeni. Zatrzymywanie si\u0119, rozmowy z mieszka\u0144cami, dotykanie, czucie ka\u017cdym zmys\u0142em, smakowanie\u2026 Z perspektywy czasu dostrzegam jednak jak bardzo to poznawanie by\u0142o niepe\u0142ne, skromne, oraz jak wiele wni\u00f3s\u0142 w kolejnych latach w to dope\u0142nienie w\u0142a\u015bnie poprzez swoje albumy Wiktor Wo\u0142kow.<\/p>\n
Nie\u017cyj\u0105cy ju\u017c Janusz Korbel, wspomina\u0142 Wiktora Wo\u0142kowa takimi s\u0142owy: ,, Moje pierwsze spotkanie z\u00a0nim mia\u0142o miejsce w\u00a01984 r. w\u2026 kiosku \u201eRuchu\u201d. A\u00a0dok\u0142adnie z\u00a0jego albumem, zatytu\u0142owanym po prostu \u201eWo\u0142kow\u201d. Czarno-bia\u0142y album. Pi\u0119kny! Zapieraj\u0105cy dech! Po\u0142\u0105czenie mistrzostwa fotografii z\u00a0mistrzowskim tekstem Edwarda Redli\u0144skiego i\u00a0mistrzowskim opracowaniem graficznym Anny i\u00a0Andrzeja Strumi\u0142\u0142\u00f3w. Ukazuj\u0105cy przyrod\u0119 w\u00a0kontek\u015bcie odchodz\u0105cej kultury. Wiele zdj\u0119\u0107 przypomina\u0142o japo\u0144skie malarstwo tuszem. Kupi\u0142em od razu trzy, \u017ceby by\u0142y na prezenty\u201d<\/em><\/p>\n ,,Czar Podlasia\u201d, ,,Narew\u201d, ,,Podlasie, Supra\u015bl, Puszcza\u201d\u2026 ,,Moje Podlasie\u201d<\/strong><\/p>\n Niezliczone ilo\u015bci zdj\u0119\u0107, wspania\u0142ych kadr\u00f3w, uwiecznionych w ciszy, samotno\u015bci\u2026 nierzadko trudzie.<\/p>\n Pozwol\u0119 sobie zacytowa\u0107 wspomnian\u0105 powy\u017cej Pani\u0105 Beat\u0119 Hy\u017cy \u2013 Czo\u0142pi\u0144sk\u0105 z wypowiedzi o Wiktorze Wo\u0142kowie: ,, Robi\u0105c film dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce bardzo lubi kacze\u0144ce. Zaskoczy\u0142 mnie tym, zreszt\u0105 cz\u0119sto mnie zaskakiwa\u0142. Moje zdziwienie by\u0142o tym wi\u0119ksze, \u017ce nie robi\u0142 im zdj\u0119\u0107 teleobiektywem, tylko kiedy\u015b wyci\u0105gn\u0105\u0142 ze swojej torby rosyjski kombinezon, kupiony gdzie\u015b na targu, a\u00a0s\u0142u\u017c\u0105cy do pracy w\u00a0terenie ska\u017conym radioaktywnie, ubra\u0142 si\u0119 w\u00a0niego i\u00a0wszed\u0142 do wody po pas, \u017ceby w\u00a0ten spos\u00f3b sfotografowa\u0107 swoje ulubione kwiaty\u201d<\/em><\/p>\n ,,Nigdy wcze\u015bniej nie widzia\u0142am te\u017c wschodu s\u0142o\u0144ca! Czekali\u015bmy na to na rozlewiskach Biebrzy: ja zmarzni\u0119ta, a\u00a0Wiktor szcz\u0119\u015bliwy! M\u00f3wi\u0142, \u017ce w\u0142a\u015bnie wschody s\u0142o\u0144ca daj\u0105 mu si\u0142\u0119. I\u00a0wtedy ja te\u017c poczu\u0142am, \u017ce w\u00a0narodzinach dnia naprawd\u0119 jest jaka\u015b magia i\u00a0moc. Nagle opad\u0142y mg\u0142y i\u00a0rozkrzycza\u0142y si\u0119 ptaki. Wiktor wszystkie potrafi\u0142 nazwa\u0107. Takich wschod\u00f3w s\u0142o\u0144ca sfilmowali\u015bmy sporo, a\u00a0ka\u017cdy by\u0142 inny. Tylko Wiktor by\u0142 zawsze tak samo szcz\u0119\u015bliwy\u2026”<\/em><\/p>\n ,,Filmowali\u015bmy te\u017c zachody s\u0142o\u0144ca, w\u00a0r\u00f3\u017cnych miejscach. Jeden by\u0142 bardzo wyj\u0105tkowy, a\u00a0to z\u00a0powodu Wiktora, kt\u00f3ry znowu mnie zaskoczy\u0142. Pojechali\u015bmy wtedy nad \u015aniardwy, gdzie mia\u0142 swoje ulubione miejsce. Filmowali\u015bmy, stoj\u0105c na zboczu, a\u00a0Wiktor si\u0119 rozebra\u0142, za\u0142o\u017cy\u0142 p\u0142etwy i\u00a0mask\u0119, i\u00a0pop\u0142yn\u0105\u0142 wprost w\u00a0kierunku zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. Mam to zarejestrowane i\u00a0chc\u0119 u\u017cy\u0107 do kolejnego filmu, bo jestem mu to winna\u2026\u201d<\/em><\/p>\n Pani Beato, serdecznie Dzi\u0119kuj\u0119 za wszystkie Pani pi\u0119kne filmy (jestem cichym wielbicielem \ud83d\ude09), ale szczeg\u00f3lnie dwa: ,,Cztery pory roku Wiktora Wo\u0142kowa\u201d i ,,Ca\u0142y kosmos Wo\u0142kowa\u201d<\/p>\n ,, Od wiosny do jesieni Wiktor spa\u0142 na dworze, a\u00a0dok\u0142adnie na tarasie swojego domu. Spanie we wn\u0119trzu mu nie odpowiada\u0142o, brakowa\u0142o mu przestrzeni. M\u00f3wi\u0142, \u017ce \u201ew chacie jest za gor\u0105co\u201d. Wola\u0142 ogl\u0105da\u0107 gwiazdy i\u00a0by\u0107 budzony \u015bpiewem ptak\u00f3w. M\u00f3j film \u201eCztery pory roku Wiktora Wo\u0142kowa\u201d zaczyna si\u0119 w\u0142a\u015bnie od sceny, gdy Wiktor budzi si\u0119 na tarasie. To nie by\u0142a inscenizacja dla potrzeb filmu.<\/em><\/p>\n Moim zdaniem, w\u00a0fotografiach Wiktora jest co\u015b nieuchwytnego, co\u015b, co mo\u017cemy nazwa\u0107 dusz\u0105, czego cz\u0119sto brakuje w\u00a0fotografii cyfrowej. W\u00a0jego fotografiach jest tajemnica, bo i\u00a0w nim ona by\u0142a.<\/em><\/p>\n Odczuwa\u0142 nostalgi\u0119 za przemijaj\u0105cym pi\u0119knem, powtarza\u0142, \u017ce po prostu trzeba fotografowa\u0107 to, co bezpowrotnie ginie!\u201d<\/em><\/p>\n Napisa\u0142em w pierwszych s\u0142owach o motku we\u0142ny\u2026 tak si\u0119 sk\u0142ada, \u017ce codziennie mamy szans\u0119 stawia\u0107 kolejne kroki, poszerza\u0107 swoj\u0105 wiedz\u0119, otwarto\u015bci\u0105 poznawa\u0107, przyci\u0105ga\u0107 niejako to co nowe, nieznane\u2026<\/p>\n Poprzez albumy Wiktora Wo\u0142kowa, poznaj\u0119 wi\u0119c jakby r\u00f3wnolegle, tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Pana Andrzeja Strumi\u0142\u0142y oraz Pana Edwarda Redli\u0144skiego. Jedna nitka w motku a ile\u017c pasjonuj\u0105cych historii, kolejnych wielkich Postaci. Wystarczy jedynie t\u0119 nitk\u0119 delikatnie rozsup\u0142a\u0107, starannie zwraca\u0107 uwag\u0119 by nieopatrznie nie zerwa\u0107, nie zagubi\u0107 p\u00f3\u017aniej urwanego ko\u0144ca\u2026<\/p>\n Nieca\u0142e trzy tygodnie przed \u015bmierci\u0105 Wiktora Wo\u0142kowa, Pan Andrzej Strumi\u0142\u0142o we wst\u0119pie albumu ,,Moje Podlasie\u201d napisa\u0142 takie s\u0142owa: ,,Wiktor jest przyk\u0142adem harmonijnej jedno\u015bci cz\u0142owieka z miejscem, w kt\u00f3rym wypad\u0142o mu \u017cy\u0107. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce Biebrza, Narew, Supra\u015bl \u2013 rzeki, kt\u00f3rymi p\u0142ywa\u0142 \u2013 p\u0142yn\u0105 w nim. Na ich rozlewiskach wita\u0142 przyloty g\u0119si i \u017curawi, toki batalion\u00f3w i cietrzewi. Zanurzony w bagnie trwa\u0142, podgl\u0105daj\u0105c cierpliwie gody wa\u017cki. Z wysokiego brzegu Biebrzy \u017cegna\u0142 p\u0142omienne, chyl\u0105ce si\u0119 za horyzont s\u0142o\u0144ce, podziwia\u0142 jego refleksy na misternej konstrukcji chmur. Potrafi\u0142 ptakiem b\u0119d\u0105c, ukaza\u0107 nam nieznane pi\u0119kno form, struktur i barw ziemi widzianej z g\u00f3ry. Dostrzega\u0142 i ceni\u0142 to, co odchodzi, a tyle wiek\u00f3w s\u0142u\u017cy\u0142o cz\u0142owiekowi: strzechy i gniazda, stogi na bagnach, drewniane cz\u00f3\u0142na, polne trakty, konie robocze, a tak\u017ce i to, co by\u0142o \u015bwiadectwem ducha i nadziei cz\u0142owieka tutejszego: krzy\u017ce przydro\u017cne, kapliczki nadrzewne, ma\u0142e \u015bwi\u0105tynie wielkiej wiary i ekumenii.<\/em><\/p>\n Widz\u0119 Wiktora, jak niesie motocykl na plecach przez grz\u0119zawiska, kanadyjk\u0105 przedziera si\u0119 przez trzcinowiska, szuwary, wodorosty, gazikiem drapie si\u0119 na piaszczyst\u0105 g\u00f3r\u0119, biegnie przez las na nartach z rudym psem, jak w kopnym \u015bniegu podchodzi \u017cubry, d\u017awigaj\u0105c aparaty, rury teleobiektyw\u00f3w i statywy.<\/em><\/p>\n Dzi\u0119ki benedykty\u0144skiej pracowito\u015bci i charyzmie, Wiktor zgromadzi\u0142 gigantyczny zbi\u00f3r negatyw\u00f3w i prze\u017aroczy, kt\u00f3ry jest dokumentem pi\u0119kna, a tak\u017ce los\u00f3w Ziemi Podlaskiej.<\/em><\/p>\n To by\u0142o dawno. Mia\u0142em szcz\u0119\u015bcie pracowa\u0107 nad pierwszym czarno \u2013 bia\u0142ym albumem fotografii Wiktora ze znakomitymi tekstami Edwarda Redli\u0144skiego, smakuj\u0105c jego m\u0119ski ascetyzm i lapidarno\u015b\u0107 przekazu. Ta czarno \u2013 bia\u0142a poetyka graficzna i oszcz\u0119dno\u015b\u0107 \u015brodk\u00f3w pozwoli\u0142y na akcentowanie tego, co w konstrukcji i dramaturgii obrazu by\u0142o najwa\u017cniejsze\u201d.<\/em><\/p>\n Pi\u0119knymi s\u0142owami po\u017cegna\u0142 Wiktora Wo\u0142kowa poeta Wies\u0142aw Szyma\u0144ski: ,, Nikt nie fotografowa\u0142 bocian\u00f3w tak jak on; pami\u0119tamy bocianie gniazdo na tle kuli s\u0142o\u0144ca wschodz\u0105cej czerwieni\u0105 ponad horyzont.<\/em><\/p>\n Nikt nie fotografowa\u0142 tak jak on biebrza\u0144skich \u0142\u0105k \u2013 samotny st\u00f3g siana niczym wyspa na oceanie rozlanej rzeki, albo stado kr\u00f3w w przeprawie na drugi brzeg.<\/em><\/p>\n Krzy\u017cy rozsianych po podlaskiej ziemi te\u017c nikt tak nie fotografowa\u0142 \u2013 pochylonych w \u015bwi\u0119tym milczeniu nad przesz\u0142o\u015bci\u0105, z niepokojem zwr\u00f3conych w stron\u0119 przysz\u0142o\u015bci \u2013 krzy\u017cy chwa\u0142y i pogardy, mi\u0142o\u015bci i nienawi\u015bci, pokory, pro\u015bby i modlitwy.<\/em><\/p>\n \u017belaznych, drewnianych, kamiennych\u2026 niedaj\u0105cych si\u0119 zapomnie\u0107 znak\u00f3w tej ziemi \u2013 ziemi wielu religii, wyzna\u0144, kultur i tradycji.<\/em><\/p>\n Nikt \u2013 tak jak Wiktor Wo\u0142kow \u2013 nie fotografowa\u0142 podlaskiego pejza\u017cu. <\/em><\/p>\n Mia\u0142 czucie miejsca, czasu, momentu \u2013 jakie\u015b instynktowne, pod\u015bwiadome – jak gdyby niebiosa obdarzy\u0142y go dodatkowym zmys\u0142em. Dlatego w\u0142a\u015bnie jego zdj\u0119cia s\u0105 tak bardzo jego, czytelne – i pe\u0142ne tajemnicy, rozpoznawalne \u2013 ale i szyfrowane jakim\u015b dziwnym kodem jestestwa\u201d.<\/em><\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/6.jpg\")
<\/a>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/5.jpg\")
<\/a>,,Japo\u0144skie malarstwo tuszem\u201d<\/em>\u2026 wspania\u0142e por\u00f3wnanie. Od siebie dodam, \u017ce spogl\u0105daj\u0105c cz\u0119sto na te podlaskie prace dostrzegam jakby rysunki, kt\u00f3re wysz\u0142y spod r\u0119ki Prof. Zina, wykonywane ,,pi\u00f3rkiem i w\u0119glem\u201d. Rozrzedzone, faluj\u0105ce, drgaj\u0105ce powietrze, jakby nieostre, schowane za tajemniczym woalem\u2026 Refleksy \u015bwietlne, skrzenia, migotania, mgnienia\u2026 ulotno\u015b\u0107 i eteryczno\u015b\u0107\u2026<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n