![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/5.jpg\")
<\/a><\/p>\nTrwa\u0142 mimo najazd\u00f3w tatarskich, mimo wojen \u015bwiatowych, po\u017car\u00f3w czy innych niesprzyjaj\u0105cych wydarze\u0144. Istnym paradoksem, chichotem historii, mog\u0142y okaza\u0107 si\u0119 dzia\u0142ania w\u0142adz komunistycznych, kt\u00f3re po drugiej wojnie \u015bwiatowej postanowi\u0142y opr\u00f3\u017cni\u0107 ko\u015bci\u00f3\u0142 z oryginalnego wyposa\u017cenia i we wn\u0119trzach utworzy\u0107 muzeum narz\u0119dzi rolniczych\u2026 Parafianie odzyskali sw\u00f3j przybytek dopiero w latach osiemdziesi\u0105tych XX wieku, g\u0142\u00f3wnie za spraw\u0105 ks. Kazimierza Kaczora, kt\u00f3ry przyby\u0142 do Haczowa w roku 1979. To w ogromnej mierze, dzi\u0119ki Jego inicjatywom oraz kolejnym 30tu latom pasterzowania uda\u0142o si\u0119 przeprowadzi\u0107 wiele zabieg\u00f3w remontowych i konserwatorskich. Dzi\u015b staj\u0105c w progu tej prawdziwej per\u0142y Podkarpacia, warto przywo\u0142a\u0107 s\u0142owa ks. Kazimierza z pierwszych chwil po obj\u0119ciu parafii: ,,Gdy 9 stycznia 1979 roku przyszed\u0142em do Haczowa, nie mia\u0142em wej\u015bcia do tego ko\u015bcio\u0142a. Pilnowali go stra\u017cnicy. W \u015brodku nie by\u0142o nic, tylko b\u0142oto. Gdy tu przyszed\u0142em, widzia\u0142em, jak barokowymi o\u0142tarzami robotnik pali\u0142 w piecu w Kro\u015bcienku Wy\u017cnym. Konfesjona\u0142y pochodz\u0105 z XVIII wieku. – Mog\u0142yby opowiedzie\u0107 historie wielu tragedii i grzesznik\u00f3w\u201d<\/em><\/p>\n Haczowski ko\u015bci\u00f3\u0142 przez lata wci\u0105\u017c przypomina o sobie. Jeszcze przed drug\u0105 wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 wizerunek \u015bwi\u0105tyni ukazany zosta\u0142 na karcie pocztowej. Ciekawostk\u0105 w opisie jest podana nazwa przynale\u017cno\u015bci Haczowa w\u00f3wczas do wojew\u00f3dztwa lwowskiego. Po wpisaniu na list\u0119 \u015awiatowego Dziedzictwa UNESCO w roku 2003, ko\u015bci\u00f3\u0142 ten ukazany zosta\u0142 na wybitych przez NBP monetach okoliczno\u015bciowych oraz powt\u00f3rnie zosta\u0142 uwieczniony na karcie pocztowej.<\/p>\n Zar\u00f3wno ta jak i inne drewniane \u015bwi\u0105tynie pojawia\u0142y si\u0119 w szkicownikach m\u0142odych adept\u00f3w malarstwa podczas wycieczek student\u00f3w krakowskiej Szko\u0142y Sztuk Pi\u0119knych \u00a0pod opiek\u0105 prof. \u0141uszczykiewicza. Nazwiska przysz\u0142ych wielkich malarzy m\u00f3wi\u0105 same za siebie, to m.in. Stanis\u0142aw Wyspia\u0144ski\u00a0 i J\u00f3zef Mehoffer. Podkarpacie oraz Beskid Niski przyci\u0105ga\u0142 swoj\u0105 r\u00f3\u017cnorodno\u015bci\u0105 i oryginalno\u015bci\u0105, kt\u00f3rej pr\u00f3\u017cno by szuka\u0107 w innych rejonach kraju.<\/p>\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Haczowie, zafascynowa\u0142 przed laty r\u00f3wnie\u017c poet\u0119 Mirona Bia\u0142oszewskiego, kt\u00f3ry w wierszu: ,,Barbara z Haczowa\u201d opisa\u0142 rozmow\u0119 \u015bw. Barbary z przydro\u017cnej kapliczki ze swoim rozm\u00f3wc\u0105 o\u2026 powy\u017cszym ko\u015bciele w\u0142a\u015bnie. Nie spos\u00f3b by nie przytoczy\u0107 tych s\u0142\u00f3w, tym bardziej, \u017ce tyle w nich muzyki, miejscowego kolorytu:<\/p>\n ,,Barbaro z\u00a0popio\u0142u i\u00a0srebra…\u00a0 -Barbaro z\u00a0cynobrem u\u00a0g\u0142owy -Tak, Barbaro, -jeste\u015b rozmowna, M\u00f3wi\u0142a, d\u0142ugo m\u00f3wi\u0142a Pami\u0119tam – oczy malowane Po wieloletniej nieobecno\u015bci odwiedzi\u0142em to miejsce ponownie. By raz jeszcze dotkn\u0105\u0107 blisko sze\u015b\u0107setletnie modrzewiowe bale, by stan\u0105\u0107 przy oryginalnych, \u015bredniowiecznych drzwiach z gotyckimi okuciami w portalu wej\u015bciowym. By w ciszy spojrze\u0107 na oryginalne ponad pi\u0119\u0107setletnie polichromie, kt\u00f3re s\u0105 ewenementem na skal\u0119 \u015bwiatow\u0105. Odkryte one zosta\u0142y dopiero w latach 50-tych ubieg\u0142ego stulecia.<\/p>\n Po wej\u015bciu do wn\u0119trza powt\u00f3rnie prze\u017cy\u0142em podobne wzruszenie. Nim bowiem wzrok przywyknie do panuj\u0105cego p\u00f3\u0142mroku, inny zmys\u0142 odkrywa zapachy drewna, kadzid\u0142a, palonych \u015bwiec\u2026<\/p>\n Fenomenem, cudem, osobliwo\u015bci\u0105 jest fakt, \u017ce gotycki ko\u015bci\u00f3\u0142 osta\u0142 si\u0119 do naszych czas\u00f3w. Unikatem, \u017ce na \u015bcianach\u00a0 odkrywamy r\u00f3wnie gotyckie polichromie. Ledwo dostrzegalne, tajemnicze, wyj\u0105tkowe pi\u0119kno. Tak jak w scenie ,,Niesienia krzy\u017ca\u201d, ,,Koronacji Matki Bo\u017cej\u201d, czy ,,Mandylion\u201d pod ch\u00f3rem, z odbitym obliczem Chrystusa na chu\u015bcie \u015bw. Weroniki. \u00a0Nie spos\u00f3b przej\u015b\u0107 oboj\u0119tnie cho\u0107by przy takich detalach, jak polichromia ukazuj\u0105ca wag\u0119\u2026 czy ju\u017c w\u00f3wczas ludzie pr\u00f3bowali dociec, ile wa\u017cy ludzka dusza? Jak podaj\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142a w ca\u0142ym ko\u015bciele polichromie zajmuj\u0105 ponad 600 m2 powierzchni.<\/p>\n Tym razem sp\u0119dzi\u0142em we wn\u0119trzu ponad dwie godziny. W zupe\u0142nej ciszy. Przez ca\u0142y ten czas, nie wszed\u0142 nikt wi\u0119cej. Czeka\u0142em, modli\u0142em si\u0119, trwa\u0142em\u2026<\/p>\n Podr\u00f3\u017cuj\u0119, fotografuj\u0119, poznaj\u0119, to co doko\u0142a, ale i samego siebie.<\/p>\n Czytam w tej chwili pi\u0119kn\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119, autorstwa Davida duChemina pt. ,,Zdj\u0119cia z dusz\u0105\u201d. Czytaj\u0105c kolejne stronice i rozdzia\u0142y, trafi\u0142em na takie spostrze\u017cenie: ,,Je\u015bli jednym z tworzyw naszego rzemios\u0142a jest czas, to cierpliwo\u015b\u0107 jest umiej\u0119tno\u015bci\u0105 niezb\u0119dn\u0105, by z wdzi\u0119kiem i rozmys\u0142em prze\u017cywa\u0107 \u00f3w czas lub kontrolowa\u0107 jego up\u0142yw. Umiej\u0119tno\u015b\u0107 polega nie na samym czekaniu, ale na pozostawaniu wra\u017cliwym i otwartym na mo\u017cliwo\u015bci, ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce wszystko p\u0142ynie i je\u015bli poczekasz dostatecznie d\u0142ugo, co\u015b si\u0119 wydarzy. Bezsprzecznie bardzo du\u017c\u0105 rol\u0119 w tym, co robimy, odgrywa \u0142ut szcz\u0119\u015bcia, ale sprzyjamy szcz\u0119\u015bciu tym bardziej, im d\u0142u\u017cej pozostaniemy cierpliwi, z otwartymi oczami. Cierpliwo\u015b\u0107 nie polega na dawaniu sobie wi\u0119cej czasu. Cierpliwo\u015b\u0107 to siedzenie i czekanie, a\u017c zmieni si\u0119 \u015bwiat\u0142o \u2013 nawet nie dlatego, \u017ce \u015bwiat\u0142o w danej chwili jest nieodpowiednie, ale dlatego, \u017ce mo\u017ce si\u0119 sta\u0107 lepsze, bardziej interesuj\u0105ce. W tym rodzaju czekania jest bez w\u0105tpienia jaka\u015b ciekawo\u015b\u0107\u201d<\/em><\/p>\n Ponad dwie godziny\u2026\u00a0 wielokrotnie spogl\u0105da\u0142em na te same detale. Nierzadko mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce robi si\u0119 ciemniej, w i tak ponurym wn\u0119trzu. I naraz jaki\u015b s\u0142aby promyk s\u0142o\u0144ca wpadaj\u0105cy przez ma\u0142e okienko pod\u015bwietli\u0142, uwydatni\u0142 zwie\u0144czenie starej, kamiennej chrzcielnicy z XVI wieku, z drewnian\u0105 pokryw\u0105 w stylu barokowym. Drewniana posta\u0107 Chrystusa ukaza\u0142a si\u0119 w\u00f3wczas opleciona delikatn\u0105 paj\u0119cz\u0105 sieci\u0105\u2026 To moja ulubiona fotografia. Jak w cytowanym powy\u017cej wierszu Mirona Bia\u0142oszewskiego: ,,po pierwsze paj\u0119czyny\u2026\u201d<\/p>\n<\/a>
\n-Jestem z\u00a0drewna.
\n-Barbaro spod szarego gontu…
\n-Jestem spod b\u0142\u0119kitu.
\n-B\u0142\u0119kit masz na sukni
\njeszcze niedojrza\u0142y,
\na\u00a0tw\u00f3j domek
\nto srebro i\u00a0popio\u0142y.
\n-To wapienny tynk.
\n-Tynk?
\n-To wapienny tynk.<\/p>\n
\nw\u00a0sukni opalowej
\nz\u00a0p\u0142aszczem niebieskawym,
\nale jeszcze jeste\u015b
\npr\u00f3cz tego, co tynkowali,
\nz\u00a0popio\u0142u i\u00a0srebra dalej…
\n-A? Uderzaj\u0105 w\u00a0deski
\nmojej kapliczki
\njab\u0142ka.<\/p>\n
\nniby jab\u0142onie,
\na\u00a0jeszcze
\nkiedy g\u0142ow\u0119 sk\u0142onisz…?
\n-Kiedy g\u0142ow\u0119 sk\u0142oni\u0119?
\nPokrzywy? – bez srebra.
\nA! \u0142opuchy srebrne
\nale tylko
\npo jednej stronie!
\n-Po jednej stronie,
\nbo po drugiej ziele\u0144,
\nBarbaro.
\nA\u00a0popio\u0142u i\u00a0srebra
\nna co\u015b chyba zosta\u0142o?
\n-…Na kamienie! <\/a><\/p>\n
\nBarbaro barokowa.
\n-Barokowa?
\n-Tak. Taka ruchliwa
\ndoko\u0142a.
\n-Pr\u00f3cz tego jestem \u015bwi\u0119ta
\nwe wszystkich sukni skr\u0119tach.
\n-Wiem.
\n-A tam ni\u017cej rzeka
\nza plecami moimi
\nucieka
\ni\u00a0zawsze jako\u015b
\npozostaje.
\n-S\u0142ysz\u0119.
\n-A w\u00a0bok, na wysoko\u015bciach
\nsiwe drzazgi pouk\u0142adali
\nPanu Bogu Haczowskiemu.
\n-Widz\u0119 na wysoko\u015bciach,
\nBarbaro przydro\u017cna,
\nsiwy ko\u015bci\u00f3\u0142.
\n-O to to!
\nJakem przydro\u017cna,
\nnie znajdziesz w\u00a0nim
\ngwo\u017adzia;
\ns\u0105 za to
\npo pierwsze – paj\u0119czyny, <\/a>
\npo drugie – kurzu a\u00a0kurzu,
\npo trzecie – dwa anio\u0142y,
\nco kopci\u0142y \u015bwiecami,
\npo czwarte – belki
\nwedle andrzejowego krzy\u017ca
\npowi\u0105zane,
\npo pi\u0105te – same ko\u0142ki
\nod sob\u00f3t po izbic\u0119,
\npo sz\u00f3ste – pusto,
\npo si\u00f3dme – malowid\u0142a,
\nna suficie
\nna \u015bcianach,
\nnad drzwiami czarni \u017bydzi
\n(Pan Jezus ze \u015bwi\u0105tyni wygania)
\ni\u00a0wszystko z\u00a0drewna,
\njakem drewniana,
\ni\u00a0m\u00f3wi\u0119 ci…<\/p>\n
\nod tego ko\u015bcio\u0142a na ustach
\nczerwonych – siwa.<\/p>\n
\nmru\u017c\u0105 si\u0119 jeszcze:
\n-Belki od wschodu patrz\u0105 twarzami,
\nale twarze wyjad\u0142 deszcz… –
\nm\u00f3wi\u0142a d\u0142ugo
\nwszystko, co s\u0142ysza\u0142a
\nmoja znajoma z\u00a0Haczowa
\npod ko\u015bcio\u0142em napotkana
\n\u015bwi\u0105tkowa \u0142opianowa…\u201d<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/a><\/a><\/p>\n