![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/ORAWKA-1-024.jpg\")
<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/p>\n\n\n\n
Bywa\u0142em w wielu miejscach, w r\u00f3\u017cnych rejonach kraju, mog\u0119 nawet przyzna\u0107, \u017ce nierzadko w odleg\u0142ych zakamarkach Ojczyzny, ale pr\u00f3g drewnianego ko\u015bcio\u0142a w Orawce pierwszy raz przekroczy\u0142em dopiero w roku ubieg\u0142ym. W\u0142a\u015bnie tym bocznym wej\u015bciem, przez masywne drzwi, po kilku stopniach schod\u00f3w. Zbieg okoliczno\u015bci spowodowa\u0142, \u017ce wn\u0119trze wype\u0142nia\u0142a spora grupa zwiedzaj\u0105cych turyst\u00f3w. Pierwszy obraz, pierwszy zachwyt, prawdziwe oczarowanie. P\u00f3\u0142mrok, zapach, ch\u0142\u00f3d wn\u0119trza. Zaskoczenie usytuowaniem prospektu organowego, innym ni\u017c spotykanych zwyczajowo w podobnych miejscach. Barwa drewna, bogactwo polichromii wype\u0142niaj\u0105cych ka\u017cdy centymetr powierzchni \u015bcian i strop\u00f3w. Emocje, poruszenie, przyjemno\u015b\u0107, prawdziwy b\u0142ogostan.<\/p>\n\n\n
<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/p>\n\n\n\n
Z boku, skromnie, przy \u0142awce, poznaj\u0119 znajom\u0105 mi ju\u017c sylwetk\u0119. Podchodz\u0119, u\u015bmiecham si\u0119, przedstawiam. Przecie\u017c przed kilkoma dniami wystuka\u0142em kilka zda\u0144 z zapytaniem. Odpowied\u017a w\u00f3wczas otrzyma\u0142em b\u0142yskawicznie po kilku minutach. Nie tylko jednak to \u2013 bogatszy ju\u017c by\u0142em o przeczytan\u0105 lektur\u0119, znakomit\u0105 \u2013 zaskakuj\u0105c\u0105 w tre\u015bci, kt\u00f3ra ukazywa\u0142a przede mn\u0105 zupe\u0142nie obce, nowo odkrywane p\u0142aszczyzny zwi\u0105zane z poj\u0119ciem zas\u0142on wielkopostnych. Zdecydowanie te\u017c te fakty skierowa\u0142y moj\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 ku Orawie, ku kolejnej perle drewnianej architektury. By po\u0142\u0105czy\u0107 ze sob\u0105 wiele lu\u017anych poj\u0119\u0107, rzadkich, cennych, \u015bwie\u017co odkrywanych. Z ksi\u0105\u017ck\u0105 ,,Sacrum na p\u0142\u00f3tnie malowane\u201d<\/em> w d\u0142oni, autorstwa Pa\u0144 – Ewy Koc\u00f3j, Marii Borczuch \u2013 Bia\u0142kowskiej oraz Lucyny Borczuch, z otwartym serduchem i umys\u0142em wszed\u0142em cicho pewnego lipcowego przedpo\u0142udnia do ko\u015bcio\u0142a p.w. \u015bw. Jana Chrzciciela w Orawce. Nie zdawa\u0142em sobie w\u00f3wczas sprawy, i\u017c od tego czasu b\u0119d\u0119 do tego miejsca ju\u017c tylko powraca\u0142, a ostatnim razem \u015bwi\u0105tyni\u0119 t\u0119 odwiedzi\u0142em przed tygodniem \ud83d\ude42<\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Lucyno \u2013 Dzi\u0119kuj\u0119, i\u017c w tym wpisie posi\u0142kowa\u0107 si\u0119 mog\u0119 informacjami poznanymi w powy\u017cej wymienionej publikacji, ale te\u017c innej, kt\u00f3rej jeste\u015b wsp\u00f3\u0142autork\u0105 wraz z niemieckim historykiem \u2013 dr Volkerem Dudeck – ,,Znaki M\u0119ki \u2013 Zas\u0142ony wielkopostne typu arma Christi\u201d. Przed kilkoma miesi\u0105cami obieca\u0142em, \u017ce postaram si\u0119 ukaza\u0107 ko\u015bci\u00f3\u0142 w Orawce swoim okiem, w odpowiednim ku temu czasie. Dni, kt\u00f3re ju\u017c za nami ale te\u017c te, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie nadchodz\u0105, pozwalaj\u0105 znakomicie, by wydoby\u0107 ca\u0142e pi\u0119kno i tajemnic\u0119 miejsca, ale i wyj\u0105tkowego czasu.<\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Chrze\u015bcija\u0144skie \u015bwi\u0105tynie to przestrzenie pe\u0142ne znacze\u0144 nadawanych im przez ludzi wierz\u0105cych, ale i niewierz\u0105cych, dla kt\u00f3rych \u015bwiat symboli religijnych stanowi \u017ar\u00f3d\u0142o inspiracji i poznania. Inaczej m\u00f3wi\u0105c, stanowi\u0105 one teksty kultury zwi\u0105zane z bogatym uniwersum religijnych wyobra\u017ce\u0144 i interpretacji \u015bwiata doczesnego i nadprzyrodzonego. Uniwersum to nale\u017cy do materialnego i niematerialnego dziedzictwa kulturowego chrze\u015bcijan i wyra\u017ca si\u0119 w specyficznym j\u0119zyku, w kt\u00f3rym wielk\u0105 rol\u0119 odgrywaj\u0105 takie aspekty jak czas, przestrze\u0144, symbol, sztuka religijna \u2013 obraz, rze\u017aba, muzyka, a tak\u017ce obrz\u0119dy, rytua\u0142y, zwyczaje. W wyobra\u017ceniach cz\u0142owieka religijnego \u015bwi\u0105tynia chrze\u015bcija\u0144ska nie jest jedynie budynkiem, fenomenem architektonicznym samym w sobie, ale kreuje rodzaj odmiennej rzeczywisto\u015bci i wyj\u0105tkowej przestrzeni z ni\u0105 zwi\u0105zanej. Zrozumienie owej rzeczywisto\u015bci wymaga nie tylko ws\u0142uchania si\u0119 w – osadzone nierzadko w Biblii i tradycji \u2013 historie, opowie\u015bci, legendy, wierzenia, lecz tak\u017ce poznania obrz\u0119dowo\u015bci, kt\u00f3rej \u015bwi\u0105tynia s\u0142u\u017cy jako miejsce kultu.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Z ogromn\u0105 wi\u0119c przyjemno\u015bci\u0105 mam zaszczyt zaprosi\u0107 Was do wn\u0119trza ko\u015bcio\u0142a w Orawce pw. \u015bw. Jana Chrzciciela na Puszczy, najwybitniejszego zabytku drewnianej architektury sakralnej na Orawie w granicach Polski, by ukaza\u0107 pi\u0119kno polichromii, o\u0142tarzy, rze\u017ab, troskliwie chronionych przez wieki w ko\u015bciele Orawki.<\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Drewniana \u015bwi\u0105tynia po\u0142o\u017cona na niewielkim wzg\u00f3rzu zosta\u0142a prawdopodobnie zbudowana w latach 1650 \u2013 1659 przez ksi\u0119dza Jana Sczechowicza.<\/em>„<\/p>\n\n\n\n ,,Centralnym punktem ka\u017cdej \u015bwi\u0105tyni jest o\u0142tarz \u2013 w tradycji chrze\u015bcija\u0144skiej przestrze\u0144 b\u0119d\u0105ca znakiem obecno\u015bci Boga, symboliczne centrum \u015bwiata. W Orawce wok\u00f3\u0142 o\u0142tarza, na \u015bcianach \u015bwi\u0105tyni, rozmieszczono sceny obrazuj\u0105ce r\u00f3\u017cne zagadnienia teologii chrze\u015bcija\u0144skiej, w kt\u00f3rych poprzez znaki \u2013 symbole odwo\u0142ano si\u0119 nie tylko do najwa\u017cniejszych element\u00f3w owej nauki, lecz r\u00f3wnie\u017c do realnej sytuacji na pograniczu polsko \u2013 w\u0119gierskim oraz do stosunk\u00f3w mi\u0119dzy oboma kr\u00f3lestwami, z podkre\u015bleniem wzajemnych zwi\u0105zk\u00f3w, w tym wsp\u00f3lnoty historii i wyznawanej religii.<\/em>„<\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ..G\u0142\u00f3wnym elementem o\u0142tarza jest rze\u017aba przedstawiaj\u0105ca Piet\u0119 \u2013 tronuj\u0105c\u0105 Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 trzymaj\u0105c\u0105 horyzontalnie u\u0142o\u017cone cia\u0142o Jezusa zdj\u0119tego z krzy\u017ca. Figura zosta\u0142a wykonana na prze\u0142omie XVII i XVIII wieku.<\/em>„<\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,W czerwcu rze\u017ab\u0119 zas\u0142ania obraz \u015bw. Jana, patrona ko\u015bcio\u0142a. Pieta flankowana jest po obu stronach figurami \u015bwi\u0119tych zwi\u0105zanych z Polsk\u0105 i W\u0119grami \u2013 Stanis\u0142awa i Wojciecha, kt\u00f3rzy wg tradycji szerzyli w tych krajach chrze\u015bcija\u0144stwo. To jednocze\u015bnie przypomnienie o dw\u00f3ch ochrzczonych narodach.”<\/em><\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,\u015aciany ko\u015bcio\u0142a pokrywa polichromia, wykonana przez nieznanych malarzy w kilku etapach, od ok.1680 do 1711 roku. Najwa\u017cniejsze malowid\u0142a to 14 obraz\u00f3w ukazuj\u0105cych sceny dotycz\u0105ce \u017cycia \u015bw. Jana Chrzciciela. Cykl otwiera \u201eZwiastowanie Zachariaszowi\u201d na stropie prezbiterium, nast\u0119pnie \u201eNawiedzenie \u015bw. El\u017cbiety\u201d, dalej na stropie ale ju\u017c w nawie \u201eNarodzenie \u015bw. Jana\u201d i \u201eMa\u0142y \u015bw. Jan na pustkowiu\u201d. Na \u015bcianie p\u00f3\u0142nocnej nawy widzimy obraz \u201d\u015aw. Jan g\u0142osz\u0105cy kazanie do t\u0142um\u00f3w\u201d, kolejne, w prezbiterium w stron\u0119 o\u0142tarza \u201eG\u0142os wo\u0142aj\u0105cego na puszczy\u201d, \u201d Przedstawienie faryzeuszom i uczniom Jezusa\u201d, \u201eChrzest Jezusa w Jordanie\u201d, po lewej stronie o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego \u201eNapominanie Heroda\u201d, po prawej, ju\u017c na \u015bcianie po\u0142udniowej \u201e\u015aw. Jan w wi\u0119zieniu\u201d, \u201e\u015amier\u0107 \u015bw. Jana\u201d, \u201eUczta Heroda\u201d a przed \u0142ukiem t\u0119czowym \u201eHerodiada i Salome z g\u0142ow\u0105 \u015bw. Jana\u201d. Cykl zamyka wyobra\u017cenie \u201ePogrzebu \u015bw. Jana\u201d nad drzwiami bocznego wej\u015bcia do ko\u015bcio\u0142a. Obrazy powsta\u0142y ok. 1680 roku.<\/em>„<\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Drugi cykl polichromii obejmuje 49 wyobra\u017ce\u0144 \u015bwi\u0119tych i b\u0142ogos\u0142awionych namalowanych na podstawie miedzioryt\u00f3w jezuity Gabriela Hevenesiego. Wykonano je prawdopodobnie w roku 1711, taka data widnieje na belce t\u0119czowej i jest widoczna od strony prezbiterium. Kolejny cykl polichromii to Dekalog, namalowany jest na parapecie ch\u00f3ru. Na 10 obrazkach pokazano zachowanie lub \u0142amanie przykaza\u0144 na przyk\u0142adzie scen wzi\u0119tych z \u017cycia ch\u0142op\u00f3w, mieszczan, drobnej szlachty i dworu z ko\u0144ca XVII w. Obrazy mia\u0142y pom\u00f3c ludziom nauczy\u0107 si\u0119 Dekalogu i zrozumie\u0107 co to jest grzech. Polichromia jest tym cenniejsza, \u017ce ogl\u0105damy najstarsze przedstawienie stroju orawskiego.”<\/em><\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,O\u0142tarz boczny po lewej stronie po\u015bwi\u0119cono Matce Boskiej Niepokalanie Pocz\u0119tej, nad jej obrazem, w medalionie, przedstawiono \u015awi\u0119t\u0105 Rodzin\u0119, a w zwie\u0144czeniu figur\u0119 Archanio\u0142a Micha\u0142a zwyci\u0119\u017caj\u0105cego szatana.”<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,W o\u0142tarzu bocznym po prawej stronie znajduje si\u0119 kopia s\u0142ynnego obrazu Rubensa \u201ePrzebicie w\u0142\u00f3czni\u0105\u201d, przys\u0142oni\u0119ta najstarsz\u0105 figur\u0105 \u2013 gotyck\u0105 rze\u017ab\u0105 Chrystusa Frasobliwego z XV\/ XVI w. Przywieziono j\u0105 w latach 50. XX w. z zamku w Karpnikach ko\u0142o Jeleniej G\u00f3ry. Figura zosta\u0142a zakonserwowana i przebadana w Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Krakowie w 2011 r. Korona cierniowa, w\u0142osy i p\u0142aszcz s\u0105 naturalne, zgodnie z manier\u0105 gotyck\u0105, co mia\u0142o podkre\u015bli\u0107 cierpienie Chrystusa. Powy\u017cej, w medalionie znajduje si\u0119 przedstawienie Matki Bo\u017cej Siedmiobolesnej w otoczeniu anio\u0142\u00f3w z atrybutami M\u0119ki Pa\u0144skiej, a w zwie\u0144czeniu figura Chrystusa Zmartwychwsta\u0142ego.”<\/em><\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Na belce t\u0119czowej umieszczono Grup\u0119 Ukrzy\u017cowania, obecn\u0105 w tym ko\u015bciele od pocz\u0105tku. Przedstawia Matk\u0119 Bo\u017c\u0105, kl\u0119cz\u0105c\u0105 pod krzy\u017cem Mari\u0119 Magdalen\u0119, Chrystusa na krzy\u017cu i \u015bw. Jana. Na licu belki widniej\u0105 cztery zwrotki \u015bredniowiecznego tekstu pie\u015bni lub modlitwy wielkopostnej, kt\u00f3rej autorstwo przypisuje si\u0119 pierwszemu proboszczowi, ks. Sczechowiczowi. <\/p>\n\n\n\n ,,Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana Chrzciciela zajmuje w spo\u0142eczno\u015bci lokalnej miejsce wyj\u0105tkowe \u2013 mieszka\u0144cy wioski traktuj\u0105 go jako swoj\u0105 najcenniejsz\u0105 przestrze\u0144 i uwa\u017caj\u0105 za jeden z najwa\u017cniejszych zabytk\u00f3w Orawy.”<\/em><\/p>\n\n\n\n ,,Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki od wiek\u00f3w pos\u0142uguje si\u0119 okre\u015blonymi \u015brodkami wizualnymi, aby w spos\u00f3b dost\u0119pny i czytelny wprowadza\u0107 wiernych w tre\u015b\u0107 prze\u017cywanych misteri\u00f3w. Jednym z nich s\u0105 tkaniny liturgiczne, kt\u00f3rych barwa, materia\u0142 i forma podkre\u015blaj\u0105 odr\u0119bno\u015b\u0107 poszczeg\u00f3lnych okres\u00f3w roku ko\u015bcielnego. Zar\u00f3wno zmieniaj\u0105ce si\u0119 szaty, jak i dekoracje o\u0142tarza czy prezbiterium stanowi\u0105 znak rytmu czasu sakralnego i odzwierciedlaj\u0105 jego charakter: radosny, pokutny, uroczysty b\u0105d\u017a refleksyjny. Pe\u0142ni\u0105 one funkcj\u0119 estetyczn\u0105 i ceremonialn\u0105, ale zarazem dydaktyczn\u0105, pomagaj\u0105c wiernym intuicyjnie odczytywa\u0107 sens danego okresu i w\u0142a\u015bciwie ukierunkowa\u0107 postaw\u0119 modlitewn\u0105. Jednocze\u015bnie buduj\u0105 atmosfer\u0119 podnios\u0142o\u015bci i sacrum, co wzmacnia szacunek wobec sprawowanych obrz\u0119d\u00f3w. W ten spos\u00f3b estetyka staje si\u0119 no\u015bnikiem tre\u015bci teologicznych, a dekoracja s\u0142u\u017cy pog\u0142\u0119bieniu duchowego do\u015bwiadczenia wsp\u00f3lnoty wiernych.”<\/em><\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Jeszcze w pierwszej po\u0142owie XX wiek, przed reformami soborowymi, Wielki Post wi\u0105za\u0142 si\u0119 w ko\u015bcio\u0142ach z surowym wystrojem o\u0142tarzy, pozbawionym dekoracji i kwiat\u00f3w. Zamykano r\u00f3wnie\u017c skrzyd\u0142a o\u0142tarzy (poliptyk\u00f3w), ukazuj\u0105c ich prostsze rewersy, oraz zmieniano antepedia na bardziej stonowane.”<\/em><\/p>\n\n\n\n ,,Okres Wielkiego Postu oddzia\u0142ywa\u0142 te\u017c na prywatn\u0105 pobo\u017cno\u015b\u0107. Wierni nie tylko przychodzili do ko\u015bcio\u0142a w ciemniejszych ubraniach, ale tak\u017ce zas\u0142aniali krzy\u017ce znajduj\u0105ce si\u0119 w domach oraz owijali ciemnymi tkaninami modlitewniki, zw\u0142aszcza te bogato zdobione. Mia\u0142 to by\u0107 swoisty ,,post dla oczu\u201d prowadz\u0105cy do wzbudzania g\u0142odu Boga. To w\u0142a\u015bnie ten g\u0142\u00f3d da\u0142 w \u015bredniowieczu nazw\u0119 dla materia\u0142\u00f3w s\u0142u\u017c\u0105cych do zas\u0142aniania o\u0142tarzy \u2013 by\u0142y one okre\u015blane w\u0142a\u015bnie jako p\u0142\u00f3tna g\u0142odowe (niem. Hungert\u0215cher)”<\/em><\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Sama tradycja zas\u0142aniania santissimum si\u0119ga jednak znacznie dalej. Mo\u017cna j\u0105 wywie\u015b\u0107 od zas\u0142ony w \u015awi\u0105tyni Jerozolimskiej, oddzielaj\u0105cej \u015awi\u0119te \u015awi\u0119tych \u2013 Ark\u0119 Przymierza z tablicami Prawa oraz tron \u0142aski, na kt\u00f3rym mia\u0142 zasiada\u0107 niewidzialny B\u00f3g Jahwe \u2013 od przestrzeni, w kt\u00f3rej przebywali wierni.”<\/em><\/p>\n\n\n\n ,,W okresie \u015bredniowiecza p\u0142\u00f3tna wielkopostne rozwieszano tak, by zas\u0142ania\u0142y ca\u0142e prezbiterium. Odprawiana za nimi msza \u015bwi\u0119ta zazwyczaj odbywa\u0142a si\u0119 po cichu i pozostawa\u0142a dla wiernych niewidoczna i nies\u0142yszalna. Dodatkowo przez czterdzie\u015bci dni Wielkiego Postu zasadniczo nie rozbrzmiewa\u0142y organy, nie \u015bpiewano ani nie u\u017cywano dzwon\u00f3w. Tym samym do postu cia\u0142a \u2013 bez mi\u0119sa, alkoholu i zabawy \u2013 do\u0142\u0105cza\u0142 post oczu i uszu.”<\/em><\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Pierwsze zas\u0142ony wielkopostne mia\u0142y posta\u0107 bia\u0142ych p\u0142acht i by\u0142y pozbawione zdobie\u0144. Szybko zacz\u0119to je jednak haftowa\u0107 \u2013 pocz\u0105tkowo wy\u0142\u0105cznie ornamentami, a nast\u0119pnie motywami biblijnymi. W p\u00f3\u017anym \u015bredniowieczu pojawi\u0142y si\u0119 pierwsze zas\u0142ony malowane. To w\u0142a\u015bnie przy zastosowaniu tej techniki powsta\u0142y zachowane do dzi\u015b tkaniny. Na prze\u0142omie XVI i XVII wieku dekoracja p\u0142\u00f3cien zacz\u0119\u0142a si\u0119 koncentrowa\u0107 na M\u0119ce Pa\u0144skiej. Wok\u00f3\u0142 krucyfiksu lub pustego krzy\u017ca nie malowano ju\u017c scen, lecz jedynie narz\u0119dzia, kt\u00f3re interpretowano r\u00f3wnie\u017c jako znaki zwyci\u0119stwa Chrystusa nad grzechem i \u015bmierci\u0105.”<\/em><\/p>\n\n\n\n ,,Moment, w kt\u00f3rym zas\u0142ony wielkopostne pojawiaj\u0105 si\u0119 w przestrzeni ko\u015bcio\u0142a, jest wyczekiwany zar\u00f3wno przez parafian, jak i turyst\u00f3w. P\u0142otna zmieniaj\u0105 wn\u0119trza \u015bwi\u0105ty\u0144, wprowadzaj\u0105c nastr\u00f3j, kt\u00f3rego nie da si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 w inny spos\u00f3b. Dla mieszka\u0144c\u00f3w parafii stanowi\u0105 one wa\u017cny element lokalnej to\u017csamo\u015bci i symbol ci\u0105g\u0142o\u015bci tradycji przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Odwiedzaj\u0105cym daj\u0105 zn\u00f3w okazj\u0119 do spotkania z rzadko zachowan\u0105 form\u0105 dawnej pobo\u017cno\u015bci, a zarazem z niezwyk\u0142\u0105 atmosfer\u0105, jakiej nie oferuj\u0105 wsp\u00f3\u0142czesne dekoracje. Zas\u0142ony tworz\u0105 unikatowy klimat ciszy, powagi i tajemnicy. Wzbudzaj\u0105 te\u017c ciekawo\u015b\u0107, bo ka\u017cda z nich jest inna.”<\/em><\/p>\n\n\n\n ,,W Polsce obecnie mo\u017cna obejrze\u0107 osiemna\u015bcie opon (zas\u0142on) wielkopostnych: cztery znajduj\u0105 si\u0119 na \u015al\u0105sku, dwana\u015bcie w Ma\u0142opolsce i dwie na Podkarpaciu. Z tego cztery przechowuj\u0105 muzea parafialne, jedn\u0105 \u2013 muzeum zamkowe, jedna znajduje si\u0119 w budynku kurii, cztery s\u0105 w sta\u0142ej ekspozycji w ko\u015bcio\u0142ach, a osiem wystawianych jedynie podczas Wielkiego Postu.”<\/em><\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Najstarszym ze znanych, zachowanych p\u0142\u00f3cien z arma passioni w Polsce jest Pieta pod krzy\u017cem, jedno z czterech b\u0119d\u0105cych w posiadaniu parafii w Orawce. Zas\u0142ona zosta\u0142a wykonana z pi\u0119ciu pas\u00f3w grubego p\u0142\u00f3tna lnianego, z kt\u00f3rych ka\u017cdy ufarbowano osobno du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 br\u0105zowego barwnika ro\u015blinnego i pomalowano pastelowymi farbami temperowymi. Tkanin\u0119 mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 w okresie od wigilii V niedzieli Wielkiego Postu do Niedzieli Palmowej, w ko\u015bciele zas\u0142ania o\u0142tarz g\u0142\u00f3wny.”<\/em><\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Na zas\u0142onie zosta\u0142a przedstawiona przejmuj\u0105ca scena, w kt\u00f3rej Matka Bo\u017ca w otoczeniu anio\u0142\u00f3w i Narz\u0119dzi M\u0119ki podtrzymuje cia\u0142o zdj\u0119tego z krzy\u017ca Syna.”<\/em><\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Zas\u0142ona ,,Biczowanie Chrystusa\u201d \u2013 malowid\u0142o wzorowane prawdopodobnie na jednym z 37 miedzioryt\u00f3w ,,Ma\u0142ej Pasji\u201d Albrechta Durera, najwybitniejszego artysty niemieckiego renesansu. Przys\u0142ania Grup\u0119 Ukrzy\u017cowania na belce t\u0119czowej.”<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Matka Boska Siedmiobolesna. Siedem mieczy z r\u0119koje\u015bciami wbitych w klatk\u0119 piersiow\u0105 symbolizuj\u0105 tzw. bole\u015bci Maryi. Wzorem m\u00f3g\u0142 by\u0107 medalion w o\u0142tarzu, gdzie MB widnieje w otoczeniu figur anio\u0142\u00f3w trzymaj\u0105cych wyobra\u017cenia narz\u0119dzi M\u0119ki Pa\u0144skiej tzw. Arma Christi.”<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Pokutuj\u0105ca \u015bw. Maria Magdalena \u2013 motyw obrazu jest przej\u0119ty z malowid\u0142a na\u015bciennego znajduj\u0105cego si\u0119 za o\u0142tarzem g\u0142\u00f3wnym ko\u015bcio\u0142a w Orawce.”<\/em><\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Dob\u00f3r podj\u0119tych w\u0105tk\u00f3w w ko\u015bciele w Orawce: Piety pod krzy\u017cem, Biczowania, Matki Boskiej Bolesnej i Marii Magdaleny Pokutuj\u0105cej, trafnie oddaje atmosfer\u0119 Wielkiego Postu, sk\u0142aniaj\u0105c nie tylko do refleksji nad marno\u015bci\u0105 \u017cycia doczesnego i ludzk\u0105 grzeszno\u015bci\u0105, lecz tak\u017ce nad ogromem Bo\u017cego mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re czeka na ka\u017cdego cz\u0142owieka.”<\/em><\/p>\n\n\n\n ,,Pomimo tego, jak wiele si\u0119 zmieni\u0142o w ci\u0105gu ostatnich wiek\u00f3w, idea czasowej dekoracji wn\u0119trza ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ra wprowadza\u0142aby wiernych w specyfik\u0119 okresu liturgicznego, wci\u0105\u017c pozostaje aktualna. Prze\u017cywanie Wielkiego Postu kojarzy si\u0119 zwykle z osobistymi wyrzeczeniami i umartwieniami oraz nabo\u017ce\u0144stwami Drogi Krzy\u017cowej, Gorzkich \u017bali i Triduum Paschalnego. W niekt\u00f3rych ko\u015bcio\u0142ach stosuje si\u0119 kurtyny wielkopostne, w innych montuje si\u0119 nowoczesne instalacje artystyczne. To wszystko ma s\u0142u\u017cy\u0107 pog\u0142\u0119bieniu prze\u017cycia tego czasu i przygotowania do najwa\u017cniejszego \u015bwi\u0119ta chrze\u015bcija\u0144skiego. Powr\u00f3t do stosowania dekoracji wielkopostnych staje si\u0119 powoli nowym trendem w wielu \u015bwi\u0105tyniach wsp\u00f3\u0142czesnej Polski i innych kraj\u00f3w Europy. Zas\u0142oni\u0119cie krzy\u017cy czy zas\u0142oni\u0119cie o\u0142tarzy cho\u0107by g\u0142adk\u0105 fioletow\u0105 czy czarn\u0105 tkanin\u0105 ma spowodowa\u0107 u wiernych potrzeb\u0119 prze\u017cycia kolejnego Zmartwychwstania.”<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Najstarsza i zarazem najwi\u0119ksza zas\u0142ona znajduj\u0105ca si\u0119 w ko\u015bciele w Orawce, przedstawiaj\u0105ca Piet\u0119 pod krzy\u017cem w otoczeniu M\u0119ki Pa\u0144skiej, pochodzi z 1676 roku. S\u0119dziwa, czcigodna Jubilatka obchodzi wi\u0119c w tym roku 350 lat. To znakomity czas by odwiedzi\u0107 to niezwyk\u0142e miejsce.<\/p>\n\n\n\n Pami\u0119tam Lucyno Twoje s\u0142owa w roku ubieg\u0142ym, kiedy powiedzia\u0142a\u015b, \u017ce marzy si\u0119 Tobie, by w okresie Wielkiego Postu roku 2026 eksponowana by\u0142a tylko ta jedna zas\u0142ona. By godnie uczci\u0107 ten jubileusz. Doda\u0142em w\u00f3wczas od siebie, \u017ce moje marzenie jest zgo\u0142a inne \ud83d\ude42 chcia\u0142bym bowiem do\u015bwiadczy\u0107 ich wszystkich w tym samym czasie. Tak si\u0119 sta\u0142o, za co jestem ogromnie wdzi\u0119czny.<\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce mog\u0119 w\u0142a\u015bnie dzi\u015b pokaza\u0107 wn\u0119trze ko\u015bcio\u0142a w Orawce w pe\u0142nej krasie, by zaprezentowa\u0107 zar\u00f3wno pi\u0119kno do\u015bwiadczane codziennie ale te\u017c tajemnic\u0119 kontemplowan\u0105 jedynie przez kilka dni Wielkiego Postu poprzez zas\u0142ony wielkopostne. To niezwyk\u0142e zjawisko na styku sztuki, liturgii i pobo\u017cno\u015bci ludowej.<\/p>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n
Po lewej stronie \u0142uku t\u0119czowego widnieje herb Cesarstwa Habsburg\u00f3w, bez wsparcia kt\u00f3rych nie powsta\u0142by ten katolicki ko\u015bci\u00f3\u0142 na ziemi nale\u017c\u0105cej do luteran, a po prawej herb arcybiskupa ostrzyhomskiego Jerzego Lippaya de Sombor, kt\u00f3ry powierzy\u0142 ksi\u0119dzu Sczechowiczowi tworzenie pierwszej parafii i budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a na G\u00f3rnej Orawie.”<\/em><\/p>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n