![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/Lublin-2026-0469.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/p>\n\n\n\n
No mia\u0142em tej przyjemno\u015bci ogromnie wiele, prawdziwe to by\u0142y pok\u0142ady \ud83d\ude42<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Tytu\u0142\u00f3w ten wpis m\u00f3g\u0142by mie\u0107 r\u00f3wnie wiele. Bo przecie\u017c rok 2026 jest rokiem szczeg\u00f3lnym. W nim bowiem \u015bwi\u0119towa\u0107 b\u0119d\u0105 niezwyk\u0142e Muzea 120-lecie obecno\u015bci w naszym kraju. Ju\u017c obrazek \u2013 wizyt\u00f3wka powinien rozwik\u0142a\u0107 t\u0119 zagadk\u0119. Jak podaje Pan Jan \u015awi\u0119ch: ,,Za\u0142o\u017cycielem pierwszego muzeum na wolnym powietrzu by\u0142 szwedzki etnograf Artur Hazelius. W 1891 roku udost\u0119pni\u0142 on na wyspie Djurgarden w Sztokholmie ekspozycj\u0119 zbudowan\u0105 na terenach po dawnym poligonie wojskowym. Znajdowa\u0142y si\u0119 tam sza\u0144ce \u2013 w j\u0119zyku szwedzkim zwane ,,skansen\u201d. ,,Skansenem\u201d nazwa\u0142 te\u017c Hazelius samo muzeum, kt\u00f3re mia\u0142o by\u0107 apoteoz\u0105 niezwyk\u0142o\u015bci codziennej ludzkiej egzystencji oraz pokory cz\u0142owieka w stosunku do otaczaj\u0105cego go naturalnego \u015brodowiska. ,,Skansen\u201d Hazeliusa szybko znalaz\u0142 na\u015bladowc\u00f3w w wi\u0119kszo\u015bci pa\u0144stw europejskich, w Ameryce P\u00f3\u0142nocnej, Australii oraz Azji. Obecnie na \u015bwiecie jest blisko dwa i p\u00f3\u0142 tysi\u0105ca tego typu plac\u00f3wek muzealnych”.<\/em><\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Na terenach polskich ide\u0119 muzealnictwa na wolnym powietrzu jako pierwszy urzeczywistni\u0142 Izydor Gulgowski. W 1906 roku udost\u0119pni\u0142 on dla zwiedzaj\u0105cych Muzeum Kaszubskie we wsi Wdzydze Kiszewskie”.<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b zapraszam jednak do Muzeum Wsi Lubelskiej. To taki ,,wnuczek\u201d tego sprzed 120-tu laty, bowiem Muzeum to za\u0142o\u017cone zosta\u0142o w roku 1960. W nim to mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 sp\u0119dzi\u0107 pi\u0119kny dzie\u0144 w towarzystwie znamienitym, czyli fotograf\u00f3w zrzeszonych w Stowarzyszeniu ,,Przeciw Nico\u015bci\u201d im. Mieczys\u0142awa Wielomskiego.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n A \u017ce czas ten zbieg\u0142 si\u0119 z Wystaw\u0105 ,,Monachijczycy\u201d, otworzon\u0105 w Muzeum Narodowym w Lublinie, prezentuj\u0105c\u0105 ponad 250 dzie\u0142 67 artyst\u00f3w, w tym kluczowych prac J\u00f3zefa Che\u0142mo\u0144skiego, pozwoli\u0142em sobie wi\u0119c nazwisko naszego wielkiego Artysty w tytule wpisu szczeg\u00f3lnie wyeksponowa\u0107. Tym bardziej, \u017ce po przekroczeniu bramy Muzeum, co chwil\u0119 do uszu moich dociera\u0142y g\u0142osy pe\u0142ne zachwyt\u00f3w: ,,sp\u00f3jrz \u2013 to Che\u0142mo\u0144ski\u201d, ,,a popatrz tam \u2013 czysty Che\u0142mo\u0144ski\u201d \ud83d\ude09<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Zapraszam wi\u0119c do ogl\u0105dania Naszych prac. Zima to niezwyk\u0142a pora roku. A skoro zima\u2026 pozw\u00f3lcie, \u017ce ubogac\u0119 ten wpis s\u0142owami felietonu prof. Piotra Jaroszy\u0144skiego pochodz\u0105cego z cyklu ,,My\u015bl\u0105c Ojczyzna\u201d. Kiedy s\u0142ucha\u0142em ciep\u0142ego g\u0142osu Pana profesora 20 stycznia tego roku, nawet przez my\u015bl mi nie przesz\u0142o, \u017ce po kilkunastu kolejnych dniach, s\u0142owa te po\u0142\u0105cz\u0119 z obrazami napotkanymi w Muzeum Wsi Lubelskiej. <\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Felieton prof. Piotra Jaroszy\u0144skiego<\/p>\n\n\n\n ,,Zima bywa dokuczliwa, ale ka\u017cdy przyzna, \u017ce jest pi\u0119kna. Czy to na \u0142\u0105kach, czy w lesie, czy na zamarzni\u0119tej tafli jeziora lub rzeki. Zw\u0142aszcza, \u017ce przez kilka ostatnich lat, nie by\u0142o prawdziwej zimy. By\u0142o za to szaro, buro, a wi\u0119c nieciekawie. Wielu mistrz\u00f3w p\u0119dzla potrafi\u0142o odda\u0107 uroki polskiej zimy, ale dw\u00f3ch robi\u0142o to z niezwyk\u0142ym oddaniem. To Julian Fa\u0142at i J\u00f3zef Che\u0142mo\u0144ski. Ich zimowe motywy przenika\u0142y polsk\u0105 dusz\u0119 do cna. Meandruj\u0105ca, ciemnoniebieska rzeka w g\u0142\u0119bi \u015bniegu, czy o\u015bnie\u017cone domostwo na odkrytym, bezkresnym polu, to \u015bwiat, kt\u00f3ry jest ci\u0105gle naszym \u015bwiatem, je\u015bli tylko potrafimy skupi\u0107 si\u0119, wyciszy\u0107, podziwia\u0107 by dojrze\u0107 cud polskiej ziemi”<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Bo nawet te niewielkie gospodarstwa, s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 naszego pejza\u017cu. Pejza\u017cu jak\u017ce subtelnego. Ciekawe – maj\u0105c swojego ulubionego malarza, patrzymy nie tylko na jego dzie\u0142a, ale widzimy r\u00f3wnie\u017c przeze\u0144 \u015bwiat jego oczyma. A poniewa\u017c jego \u015bwiatem by\u0142a Polska, to i nasza Polska jest Polsk\u0105 Che\u0142mo\u0144skiego. On je malowa\u0142 dla kolejnych pokole\u0144, mo\u017ce dlatego malarstwo kosztowa\u0142o tyle. Nie tylko wysi\u0142ku ale i cierpie\u0144. Cierpie\u0144, bo i Polska cierpia\u0142a<\/em>„.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Kto\u015b napisa\u0142: ,,Jemu Polski zawsze by\u0142o ma\u0142o\u201d. Jako malarz, posiada\u0142 niezwykle bystre oko, zdolne do uchwycenia wr\u0119cz migawek, kt\u00f3rych normalne oko na \u017cywo nie widzi, a dopiero potem na obrazie staj\u0105 si\u0119 rzeczywiste. I te rozmaite odcienie \u015bniegu. Inaczej w blasku s\u0142o\u0144ca, a inaczej pod kopu\u0142\u0105 gwia\u017adzistego nieba. O szar\u00f3wce lub ciemn\u0105 noc\u0105, w s\u0142o\u0144cu lub pod chmurami. Oko ch\u0142onie bez ko\u0144ca, ci\u0105gle nienasycone. <\/em><\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Jakie by\u0142o credo Che\u0142mo\u0144skiego jako malarza – ,,Na czym uros\u0142em, to si\u0119 nie starzeje, wszystko co mam, z naszego dosta\u0142em nieba nade mn\u0105, a w uszy dziadowskie pie\u015bni i odpustowe Matki Boskiej blaski, na oczy potem, co tylko pomy\u015bl\u0119, to wszystko stamt\u0105d posz\u0142o\u201d. <\/em><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Ale nie wszystko, by\u0142 jeszcze rodzinny dom, na czele z wra\u017cliwymi na sztuk\u0119 Matk\u0105 i Ojcem. I lektury w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych kr\u00f3lowa\u0142 ,,Pan Tadeusz\u201d. Nie na p\u00f3\u0142ce, ale w sobie, na pami\u0119\u0107. I jeszcze taki obraz \u2013 Cisza nocna. Jest noc, ale wida\u0107 jak po zaoranej roli, na tle u\u015bpionej polskiej wioski idzie Anio\u0142. Absolutna cisza i ten Anio\u0142. Zanim wzejdzie s\u0142o\u0144ce a wie\u015b wr\u00f3ci do codziennych zaj\u0119\u0107, ale On czuwa. <\/em><\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Warto uczy\u0107 si\u0119 od Che\u0142mo\u0144skiego polsko\u015bci polskiego pejza\u017cu, budz\u0105cego si\u0119 polskiego narodu. Niech Oni na zawsze b\u0119d\u0105 nasi<\/em>„.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Che\u0142mo\u0144ski przeni\u00f3s\u0142 bowiem na swoje obrazy wszystkie odruchy, pop\u0119dy , impulsy, uczucia, marzenia, nostalgiczne lub rzewne zadumania, jakie w Polakach wywo\u0142uje widok rodzinnej ziemi i rodzinnego nieba, widok polskich deszcz\u00f3w i \u015bnieg\u00f3w, \u015bwit\u00f3w i zmierzch\u00f3w, nocy i dni. Wyobra\u017ania jego ustawicznie grawitowa\u0142a ku Polsce.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n C\u00f3\u017c doda\u0107\u2026 to jedynie fragment dnia\u2026 by\u0142a to dla Nas czysta Przyjemno\u015b\u0107!!!<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Dzi\u0119kujemy ca\u0142ej Ekipie!!! I do zobaczenia na kolejnych \u015bcie\u017ckach fotograficznej przygody \ud83d\ude42<\/p>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n