{"id":15692,"date":"2026-01-25T14:40:56","date_gmt":"2026-01-25T14:40:56","guid":{"rendered":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=15692"},"modified":"2026-02-01T10:24:49","modified_gmt":"2026-02-01T10:24:49","slug":"podarunek-dla-swiata","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=15692","title":{"rendered":"PODARUNEK DLA \u015aWIATA"},"content":{"rendered":"\n

Przed dwoma dniami mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 bra\u0107 udzia\u0142 w Og\u00f3lnopolskiej, Interdyscyplinarnej Konferencji Naukowej w 120 rocznic\u0119 urodzin poety, pisarza, dramaturga i t\u0142umacza \u2013 Romana Brandstaettera.<\/p>\n\n\n\n

Uwag\u0119 moj\u0105 w\u00f3wczas przyku\u0142 pewien cytat wielkiego tarnowianina: ,,Prawda o cz\u0142owieku jest zawsze mi\u0119dzy rzeczywisto\u015bci\u0105 a legend\u0105. Nigdy nie jest ca\u0142a w legendzie i nigdy nie jest ca\u0142a w rzeczywisto\u015bci<\/em>\u201d<\/p>\n\n\n\n

Jak\u017ce trafne to s\u0142owa. I jak bardzo oddaj\u0105ce inn\u0105 wielk\u0105 Posta\u0107 \u2013 \u015bwiatowej s\u0142awy kompozytora, dyrygenta, pedagoga \u2013 Krzysztofa Pendereckiego.<\/p>\n\n\n\n

Przed tygodniem, w gronie zaprzyja\u017anionych fotograf\u00f3w z r\u00f3\u017cnych zak\u0105tk\u00f3w Ojczyzny, by\u0142o mi dane odby\u0107 niezwyk\u0142y spacer. Dotkn\u0105\u0107 Miejsca, kt\u00f3re przez lata jawi\u0142o mi si\u0119 jako niedost\u0119pne, wr\u0119cz zaczarowane. Miejsca, w pewien spos\u00f3b bliskiego, z tytu\u0142u zamieszkiwania i pokonywania wielu d\u0119bickich \u015bcie\u017cek, jednak skutecznie przes\u0142oni\u0119tego przed wzrokiem masywn\u0105, kut\u0105 bram\u0105, \u015bcian\u0105 ro\u015blinno\u015bci. Kurtyn\u0105 pewnej tajemnicy, za kt\u00f3r\u0105 skrywa si\u0119 Wielka Posta\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Tak by\u0142o na pocz\u0105tku obecnego stulecia, kiedy na rowerowym siode\u0142ku po raz pierwszy dotar\u0142em do Lus\u0142awic. Tak by\u0142o te\u017c w kilku kolejnych podr\u00f3\u017cach, kiedy przez szyb\u0119 samochodu pr\u00f3bowa\u0142em dostrzec z odleg\u0142o\u015bci zarys Dworu, lub mo\u017ce nawet pomi\u0119dzy wiekowymi drzewami znajom\u0105 Posta\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Kiedy wi\u0119c w ubieg\u0142ym roku, listopadow\u0105 por\u0105 Kazimierz szepn\u0105\u0142 mi o planach na plener fotograficzny w Lus\u0142awicach \u2013 przysta\u0142em na to zaproszenie bez chwili wahania. Cho\u0107 w\u00f3wczas nie wiedzia\u0142em jeszcze, jak bardzo to Miejsce mnie zatrzyma. Oczaruje. Zachwyci.<\/p>\n\n\n\n

Z nieukrywan\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 Zapraszam na kr\u00f3tki spacer. By po chwili zanurzy\u0107 si\u0119, przest\u0105pi\u0107 pr\u00f3g Dworu \u2013 \u017cyciowego i tw\u00f3rczego ustronia Krzysztofa Pendereckiego. Obywatela \u015bwiata, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by mieszka\u0107 w Nowym Jorku, Pary\u017cu czy Wiedniu, a wybra\u0142 male\u0144k\u0105 miejscowo\u015b\u0107 na kra\u0144cach Polski.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Przekroczenie tej bramy, to jakby odbycie podr\u00f3\u017cy w czasie. To przywo\u0142anie te\u017c wielu obraz\u00f3w sprzed lat. Ufam, \u017ce ta pierwsza ods\u0142ona zapocz\u0105tkuje co\u015b wi\u0119cej. I b\u0119dzie ich jeszcze przynajmniej kilka. Bo to i rozleg\u0142y Park, wspania\u0142e Arboretum, a po drugiej stronie drogi Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego. Dzie\u0142o \u017cycia Mistrza, kt\u00f3re jest niezwyk\u0142ym Podarunkiem dla \u015bwiata. Wszak \u017cy\u0142 i tworzy\u0142 dla przysz\u0142ych pokole\u0144.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
 
,,Popatrzmy na drzewo, ono nas uczy, \u017ce dzie\u0142o sztuki musi by\u0107 podw\u00f3jnie zakorzenione, w ziemi i w niebie…”<\/strong><\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
,, Wiadomo od dawna, \u017ce cz\u0142owieka kszta\u0142tuje kultura i natura miejsca, w kt\u00f3rym przychodzi na \u015bwiat i  miejsca, kt\u00f3re wybiera na sw\u00f3j dom\u201d<\/strong><\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
Gdy zobaczy\u0142em Lus\u0142awice, poczu\u0142em, \u017ce jest to miejsce, jakiego szuka\u0142em (\u2026) By\u0142em przekonany, \u017ce to jest to miejsce, gdzie chc\u0119 \u017cy\u0107\u201d<\/strong><\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
,,Zbudowa\u0107 w\u0142asny ogr\u00f3d tak jak buduje si\u0119 w muzyce partytur\u0119 \u2013 d\u017awi\u0119k po d\u017awi\u0119ku, akord po akordzie, strona po stronie. To by\u0142 m\u00f3j wymarzony cel”<\/strong><\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n

Zapraszam do wn\u0119trz. Z cytatami Wielkiego Polaka. O \u017cyciu, tworzeniu, pasjach, refleksjach z codzienno\u015bci Krzysztofa Pendereckiego.  <\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
\n

\u201eMieszka\u0107 mog\u0119 wsz\u0119dzie. \u017by\u0107 \u2013 tylko w Lus\u0142awicach.\u201d<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
\n

,,Jestem hybryd\u0105\u2026 Moja rodzina pochodzi z Kres\u00f3w, babka ze strony ojca by\u0142a Ormiank\u0105, natomiast dziadek Niemcem. Zawsze mia\u0142em na przyk\u0142ad poci\u0105g do liturgii prawos\u0142awnej, z drugiej za\u015b strony fascynowa\u0142a mnie kultura zachodnia (\u2026)\u201d<\/em><\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
\n

,,Gdyby nie Lus\u0142awice, nie mieszka\u0142bym dzi\u015b w Polsce\u201d<\/strong><\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
\n

,,Tw\u00f3rczo\u015bci nie ma bez samotno\u015bci. Im dalej bowiem cz\u0142owiek zapuszcza si\u0119 w \u017cycie, tym bardziej staje si\u0119 samotnikiem. Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 wymaga bowiem izolacji, ws\u0142uchiwania si\u0119 w samego siebie\u201d<\/strong><\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
,,Kompozytor d\u017awi\u0119kami pisze swego rodzaju biografi\u0119 \u2013 dokument siebie i czas\u00f3w, w kt\u00f3rych przysz\u0142o mu \u017cy\u0107. Jest \u015bwiadkiem i uczestnikiem wydarze\u0144, komentatorem i interpretatorem z\u0142o\u017conej rzeczywisto\u015bci\u201d<\/strong><\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
\n

,,Samotne chwile nad papierem nutowym to najwa\u017cniejsze godziny w moim \u017cyciu. I spacery po parku, moim miejscu na ziemi\u201d<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n,, \u017byj\u0119 intensywnie, jestem rygorystyczny w stosunku do siebie, zmuszam si\u0119, \u017ceby napisa\u0107 cho\u0107 par\u0119 takt\u00f3w dziennie\u201d<\/em><\/strong><\/cite><\/blockquote>\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n
\n

,,Jak osi\u0105gn\u0105\u0107 cel artystyczny w pl\u0105taninie dr\u00f3g, w tym zam\u0119cie, kt\u00f3ry jest naszym udzia\u0142em? Pocieszeniem mo\u017ce by\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce labirynt \u2013 metafora naszego bytowania \u2013 jest zawsze po\u0142\u0105czeniem element\u00f3w irracjonalnych, nieobliczalnych i obliczalnych, nad kt\u00f3rymi mo\u017cemy zapanowa\u0107. Tylko b\u0142\u0105dzenie, droga okr\u0119\u017cna prowadzi do spe\u0142nienia\u201d<\/em><\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n
\n

,,Muzyka nie istnieje w pr\u00f3\u017cni, jest integraln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 kultury duchowo \u2013 humanistycznej, mo\u017ce nawet – jej symbolicznym centrum. Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 jest dialogiem \u2013 r\u00f3wnie\u017c z samym sob\u0105. \u0141\u0105czy si\u0119 z ci\u0105g\u0142ym poszukiwaniem, kt\u00f3re winno by\u0107 wa\u017cniejsze od punktu doj\u015bcia do celu<\/em><\/strong>. Tworzenie wymaga przekraczania siebie, autentyczno\u015bci, a cisza jest wa\u017cna dla procesu tw\u00f3rczego\u201d<\/strong><\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

W pierwszych s\u0142owach tego wpisu, przytoczy\u0142em cytat Romana Brandstaettera. Bo jak\u017ce odnie\u015b\u0107 si\u0119 czy napisa\u0107 o kim\u015b, kogo ju\u017c nie ma w\u015br\u00f3d nas. ,,Prawda o Cz\u0142owieku…”<\/em> Z ogromn\u0105 rado\u015bci\u0105 pozwalam sobie do\u0142\u0105czy\u0107 felieton napisany przez Pani\u0105 Jadwig\u0119 Kania – kt\u00f3ra pe\u0142ni obowi\u0105zki Kuratora w Zespole Dworsko Parkowym w Lus\u0142awicach. Przed tygodniem, w\u0142a\u015bnie Pani Jadwiga oprowadza\u0142a nasz\u0105 grup\u0119 po lus\u0142awickim Dworze. To by\u0142a czysta przyjemno\u015b\u0107!!! Prawdziwa duchowa uczta. Tym wi\u0119ksze wi\u0119c moje spe\u0142nienie, \u017ce Pani Jadwiga wyrazi\u0142a zgod\u0119, by tekst ten m\u00f3g\u0142 dope\u0142ni\u0107 niezwyk\u0142y spacer w r\u00f3wnie niezwyk\u0142ym Miejscu. Serdecznie Dzi\u0119kuj\u0119!!!<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

,,To\u017csamo\u015b\u0107 zapisana d\u017awi\u0119kami”<\/em><\/strong> – Jadwiga Kania<\/em><\/strong> (tekst pochodzi z MEAKULTURA.pl)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201eArs longa, vita brevis\u201d \u2013 \u201eSztuka trwa, \u017cycie przemija\u201d. Sentencja Hipokratesa wraca do mnie zawsze wtedy, gdy my\u015bl\u0119 o Krzysztofie Pendereckim. My\u015bl\u0119 o nim nie jak o pomniku z br\u0105zu czy wielkim nazwisku z podr\u0119cznika, lecz jak o fascynuj\u0105cym cz\u0142owieku, kt\u00f3rego mia\u0142am szcz\u0119\u015bcie zna\u0107. Cz\u0142owieku, kt\u00f3ry od naszej pierwszej wsp\u00f3lnej chwili zburzy\u0142 dystans, jaki zwyk\u0142o si\u0119 budowa\u0107 wobec wielkich postaci. Podczas pierwszego naszego spotkania uderzy\u0142a mnie jego serdeczno\u015b\u0107 \u2013 prawdziwa, nienachalna, pozbawiona potrzeby imponowania. By\u0142 uwa\u017cnym rozm\u00f3wc\u0105, ciekawym \u015bwiata i ludzi, s\u0142uchaj\u0105cym z tak\u0105 sam\u0105 koncentracj\u0105, z jak\u0105 sam m\u00f3wi\u0142. Ta ciekawo\u015b\u0107 nie by\u0142a poz\u0105 intelektualisty, lecz wyp\u0142ywa\u0142a z g\u0142\u0119bokiej potrzeby rozumienia rzeczywisto\u015bci. Towarzyszy\u0142a jej ogromna wiedza, noszona jednak lekko, bez cienia wynios\u0142o\u015bci.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Dzisiejsze wspomnienie Mistrza koncentruj\u0119 na to\u017csamo\u015bci jego rozleg\u0142ego dziedzictwa. W fenomen spu\u015bcizny Krzysztofa Pendereckiego wnikaj\u0105 g\u0142\u0119boko s\u0142owa ks. J\u00f3zefa Tischnera: \u201eTen tylko trwa w historii, kto pokonuje czas tworzeniem w\u0142asnej kultury. Ale w\u0142asnej kultury nie tworzy si\u0119 w pr\u00f3\u017cni\u201d. Tw\u00f3rca Pasji wed\u0142ug \u015bw. \u0141ukasza doskonale to rozumia\u0142. Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 nie wyrasta\u0142a z pustki ani z potrzeby oryginalno\u015bci za wszelk\u0105 cen\u0119. Rodzi\u0142a si\u0119 z dialogu z tradycj\u0105 europejsk\u0105, histori\u0105 Polski, do\u015bwiadczeniem religijnym, natur\u0105 i przede wszystkim z drugim cz\u0142owiekiem. Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 by\u0142a g\u0142\u0119boko zakorzeniona, a przez to uniwersalna i ponadczasowa.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n

Krzysztof Penderecki nie by\u0142 kompozytorem \u201e\u0142adnych d\u017awi\u0119k\u00f3w\u201d. By\u0142 raczej kim\u015b w rodzaju kronikarza ludzkiej historii i cz\u0142owieczego niepokoju. Nie interesowa\u0142a go muzyka jako przyjemno\u015b\u0107 czy ornament. D\u017awi\u0119kami swoich dzie\u0142 stawia\u0142 pytania, na kt\u00f3re nie ma prostych odpowiedzi.<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

Kiedy w Trenie \u2013 Ofiarom Hiroszimy instrumenty smyczkowe brz\u0119cz\u0105, piszcz\u0105, stukaj\u0105 i krzycz\u0105, trudno udawa\u0107, \u017ce to tylko eksperyment brzmieniowy. To jest gest sprzeciwu, humanistyczny w najg\u0142\u0119bszym sensie \u2013 po stronie cz\u0142owieka, kt\u00f3ry cierpi, nawet je\u015bli historia dawno ju\u017c zapisa\u0142a kart\u0119 w pami\u0119tniku dziej\u00f3w. Czy zatem humanizm Krzysztofa Pendereckiego by\u0142 wy\u0142\u0105cznie krzykiem ludzko\u015bci? Uwa\u017cam, \u017ce nie. By\u0142 raczej cierpliwy i uparty. Przejawia\u0142 si\u0119 w konsekwentnym wracaniu do temat\u00f3w granicznych: \u015bmierci, winy, pami\u0119ci i sfery sacrum. Pasja wed\u0142ug \u015bw. \u0141ukasza, Polskie Requiem, Siedem bram Jerozolimy \u2013 to muzyczne rozmowy z histori\u0105, kt\u00f3ra wci\u0105\u017c domaga si\u0119 wys\u0142uchania. A jednak ten sam kompozytor, kt\u00f3ry potrafi\u0142 zapisa\u0107 d\u017awi\u0119kiem groz\u0119 XX wieku, ucieka\u0142, kiedy tylko m\u00f3g\u0142, do ciszy, do drzew, do umi\u0142owanej przez siebie natury. W Lus\u0142awicach stworzy\u0142 Arboretum, sadz\u0105c jakby r\u00f3wnolegle do swojej tw\u00f3rczo\u015bci muzycznej inne, bardziej cierpliwe dzie\u0142o. Drzewa ros\u0142y wolniej ni\u017c symfonie, ale trwa\u0107 b\u0119d\u0105 d\u0142ugo. I w\u0142a\u015bnie w lus\u0142awickim ogrodzie widz\u0119 najlepiej, kim by\u0142 Krzysztof Penderecki: artyst\u0105 \u015bwiadomym przemijania, awangardzist\u0105 ws\u0142uchanym w tradycj\u0119. Kim\u015b, kto wiedzia\u0142, \u017ce sens nie rodzi si\u0119 w po\u015bpiechu. Tw\u00f3rca rozumia\u0142, \u017ce sztuka, je\u015bli ma przetrwa\u0107, musi pami\u0119ta\u0107 o swoich korzeniach \u2013 dos\u0142ownie i metaforycznie. Tak jak drzewo nie istnieje bez ziemi, tak sztuka nie istnieje bez cz\u0142owieka i jego historii.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Dziedzictwo autora VIII Symfonii Pie\u015bni przemijania posiada wyrazist\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107, zakorzenion\u0105 w polskim do\u015bwiadczeniu historycznym, a jednocze\u015bnie otwart\u0105 na uniwersalny wymiar sztuki. To muzyka, kt\u00f3ra prowadzi nas od awangardowych eksperyment\u00f3w Polymorphii, Anaklasis, Fluorescencji, przez monumentalne dzie\u0142a sakralne, jak: Polskie Requiem, Raj utracony, Credo, Siedem bram Jerozolimy, po p\u00f3\u017aniejsze kompozycje o bardziej klasycznym idiomie. Krzysztof Penderecki w swoich d\u017awi\u0119kach pozostawi\u0142 \u015bwiadectwo nieustannego dialogu z tradycj\u0105 i wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105. To, my\u015bl\u0119, jest w\u0142a\u015bnie sednem to\u017csamo\u015bci jego dziedzictwa \u2013 \u015bwiadomo\u015b\u0107 ci\u0105g\u0142o\u015bci kultury. W jej zmienno\u015bci Krzysztof Penderecki widzia\u0142 przecie\u017c sta\u0142o\u015b\u0107 warto\u015bci \u2013 przekonanie, \u017ce muzyka mo\u017ce by\u0107 no\u015bnikiem pami\u0119ci, refleksji moralnej i duchowej g\u0142\u0119bi.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n

Dziedzictwo Mistrza wykracza daleko poza zapis nutowy. Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 sta\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 \u015bwiatowego kanonu, a zarazem znakiem rozpoznawczym polskiej kultury na arenie mi\u0119dzynarodowej. Kompozytor pozostawi\u0142 po sobie nie tylko dzie\u0142a, lecz tak\u017ce ide\u0119 artysty odpowiedzialnego za sens i ci\u0119\u017car historii.<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

\u201eVita brevis\u201d \u2013 \u201e\u017bycie kr\u00f3tkie\u201d. Krzysztof Penderecki odszed\u0142 ponad pi\u0119\u0107 lat temu, ale nie zamilk\u0142. Jego muzyka wci\u0105\u017c przypomina, \u017ce sztuka jest form\u0105 pami\u0119ci. Kolejne wykonania jego kompozycji m\u00f3wi\u0105 o momentach w dziejach ludzko\u015bci, kt\u00f3rych nie wolno zag\u0142uszy\u0107, a g\u0142\u0119boki humanizm Mistrza, zawarty w przes\u0142aniach jego dzie\u0142, przywo\u0142uje odwag\u0119 patrzenia w ciemno\u015b\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u201eArs longa\u201d \u2013 \u201eSztuka d\u0142uga\u201d. Czasem krzyczy. Cz\u0119sto porusza do g\u0142\u0119bi, jak niedawne wykonanie Pasji w jego wymarzonym Europejskim Centrum Muzyki. Czasem milczy niczym u\u015bpiony zim\u0105 ogr\u00f3d w Lus\u0142awicach. Ale trwa. I to wystarcza, by Krzysztof Penderecki wci\u0105\u017c by\u0142 przy nas obecny \u2013 nie jako pomnik i legenda, lecz jako g\u0142os, w kt\u00f3ry wci\u0105\u017c warto si\u0119 ws\u0142ucha\u0107. Ko\u0144cz\u0105c rozwa\u017cania na temat wielowymiarowego dziedzictwa Krzysztofa Pendereckiego, wci\u0105\u017c mam w uszach jak\u017ce aktualne i oddaj\u0105ce osobowo\u015b\u0107 s\u0142owa artysty, m\u00f3wi\u0105ce o najwi\u0119kszym niebezpiecze\u0144stwie w tw\u00f3rczym zmaganiu si\u0119 z wieczno\u015bci\u0105: \u201eCodzienno\u015b\u0107, kiedy siada si\u0119 nad niezapisan\u0105 kart\u0105 papieru. S\u0105 dwa typy artysty: taki, kt\u00f3ry maluje jeden obraz przez ca\u0142e \u017cycie, inny \u2013 poszukuj\u0105cy. I z tym si\u0119 identyfikuj\u0119\u201d. Tu mo\u017ce warto podj\u0105\u0107 kolejny temat \u2013 \u017celaznej pracowito\u015bci. Krzysztof Penderecki by\u0142 przecie\u017c artyst\u0105 systematycznej, niemal ascetycznej pracy. Komponowanie nie by\u0142o dla niego aktem natchnienia, lecz codziennym obowi\u0105zkiem wobec samego siebie i wobec kultury, kt\u00f3r\u0105 wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142. Jestem przekonana, \u017ce jego systematyczno\u015b\u0107 mia\u0142a w sobie co\u015b z pracy ogrodnika \u2013 i nie jest to metafora przypadkowa. Tak jak w Lus\u0142awicach sadzi\u0142 drzewa, wiedz\u0105c, \u017ce nie wszystkie zobaczy w pe\u0142nej okaza\u0142o\u015bci, tak samo komponowa\u0142 \u2013 z my\u015bl\u0105 o mnie, o Tobie i o tych, kt\u00f3rzy przyjd\u0105 po nas.<\/em>„<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

W starym Dworze subtelnie czuje si\u0119 ducha minionych wiek\u00f3w, wiosn\u0105 wi\u0119c odwiedz\u0119 to miejsce raz jeszcze, by tym razem odby\u0107 spacer po Parku i ogrodzie, kt\u00f3rego fragmenty kszta\u0142towane s\u0105 wed\u0142ug wzor\u00f3w w\u0142oskiego renesansu, angielskich styl\u00f3w swobodnych ale te\u017c sztuki Dalekiego Wschodu. <\/p>\n\n\n\n

Serdecznie Dzi\u0119kuj\u0119 i Polecam to niezwyk\u0142e Miejsce!!!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Przed dwoma dniami mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 bra\u0107 udzia\u0142 w Og\u00f3lnopolskiej, Interdyscyplinarnej Konferencji Naukowej w 120 rocznic\u0119 urodzin poety, pisarza, dramaturga i t\u0142umacza \u2013 Romana Brandstaettera. Uwag\u0119 moj\u0105 w\u00f3wczas przyku\u0142 pewien cytat wielkiego tarnowianina: ,,Prawda o cz\u0142owieku jest zawsze mi\u0119dzy rzeczywisto\u015bci\u0105 a […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":15693,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[162,180,167,169,168],"tags":[214,184],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/01\/Luslawice-105.jpg?fit=1920%2C1080","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/paifcC-456","jetpack-related-posts":[{"id":8332,"url":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=8332","url_meta":{"origin":15692,"position":0},"title":"\u015aWIAT W PASTELACH","author":"admin","date":"28 maja 2020","format":false,"excerpt":"Stawali\u015bmy czasem przed obrazem w Galerii. Bywa\u0142o, \u017ce przed miniaturk\u0105. Innym razem przed monumentalnym p\u0142\u00f3tnem licz\u0105cym kilka metr\u00f3w d\u0142ugo\u015bci. Kiedy po nied\u0142ugim czasie powracam my\u015bl\u0105 do tych chwil, przywo\u0142uj\u0119 co\u015b co utkwi\u0142o mi w pami\u0119ci, i konstatuj\u0119 w\u00f3wczas, \u017ce nawet to co ukryte bywa w male\u0144kich ramach, zawiera tak wiele\u2026","rel":"","context":"In "Blog"","block_context":{"text":"Blog","link":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?cat=162"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/B\u0142a\u017cej-2-1.jpg?fit=1200%2C675&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":6538,"url":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=6538","url_meta":{"origin":15692,"position":1},"title":"DWA MIEJSCA","author":"admin","date":"24 grudnia 2018","format":false,"excerpt":"Za kilka godzin Wigilia\u2026 ju\u017c za chwil\u0119 Bo\u017ce Narodzenie\u2026 W swoich w\u0119dr\u00f3wkach lubi\u0119 zagl\u0105da\u0107, zatrzymywa\u0107 si\u0119 w ko\u015bcio\u0142ach. W miejscach tych czuj\u0119 si\u0119 dobrze. By przysi\u0105\u015b\u0107, zatopi\u0107 si\u0119 w my\u015blach, porozmawia\u0107\u2026 By spr\u00f3bowa\u0107 przywo\u0142a\u0107 ducha dawnych mieszka\u0144c\u00f3w, us\u0142ysze\u0107 cie\u0144 modlitw. Wprawdzie w milczeniu jest najwi\u0119cej s\u0142\u00f3w, najwi\u0119cej tre\u015bci, ale cisza\u2026","rel":"","context":"In "Blog"","block_context":{"text":"Blog","link":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?cat=162"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/1-2.jpg?fit=1200%2C675&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":10799,"url":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=10799","url_meta":{"origin":15692,"position":2},"title":"GENIUS LOCI","author":"admin","date":"24 wrze\u015bnia 2021","format":false,"excerpt":",,Poj\u0119cie ,,Genius loci\u201d mie\u015bci si\u0119 niew\u0105tpliwie w kr\u0119gu okre\u015ble\u0144 \u015bci\u015ble zwi\u0105zanych z niematerialn\u0105 warto\u015bci\u0105 krajobrazu. Duch miejsca rozumiany jest bowiem jako zesp\u00f3\u0142 w\u0142a\u015bciwo\u015bci, kt\u00f3re nadaj\u0105 okre\u015blonej cz\u0119\u015bci \u015brodowiska cz\u0142owieka \u2013 poszczeg\u00f3lnym miejscom \u2013 obiektom, domom i zespo\u0142om, miastom, ogrodom, wreszcie ca\u0142ym krajobrazom, indywidualn\u0105 jako\u015b\u0107. Na jako\u015b\u0107 t\u0119 sk\u0142adaj\u0105 si\u0119, pr\u00f3cz\u2026","rel":"","context":"In "Blog"","block_context":{"text":"Blog","link":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?cat=162"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/09\/wizyt\u00f3wka.jpg?fit=1200%2C675&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":10698,"url":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=10698","url_meta":{"origin":15692,"position":3},"title":"NAMIASTKA WOLNO\u015aCI","author":"admin","date":"18 sierpnia 2021","format":false,"excerpt":"Miesi\u0105ce letnie, wakacyjne to odpoczynek :-) Ale nie zawsze tak bywa, czasem aura skutecznie powstrzymuje przed wyruszaniem w plener, tym bardziej kiedy z nieba nieustannie kapie. W\u00f3wczas najlepiej schroni\u0107 si\u0119 gdzie\u015b pod dach, odwiedzi\u0107 muzeum lub poszuka\u0107 innych atrakcji. A jest ich mn\u00f3stwo, szczeg\u00f3lnie w wi\u0119kszych aglomeracjach. Podobny dzie\u0144 trafi\u0142\u2026","rel":"","context":"In "Blog"","block_context":{"text":"Blog","link":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?cat=162"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/wizyt\u00f3wka-1.jpg?fit=1200%2C675&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":6684,"url":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=6684","url_meta":{"origin":15692,"position":4},"title":"\u015aWI\u0104TYNIE WYGNANE","author":"admin","date":"26 stycznia 2019","format":false,"excerpt":",,Bia\u0142y kruk\u201d - czyli: rzadko\u015b\u0107, najcz\u0119\u015bciej rzadka ksi\u0105\u017cka. Wymy\u015bli\u0142 go autor satyr Juwenalis. Kruk jest ptakiem z\u0142owr\u00f3\u017cbnym tak\u017ce z racji swojej czerni, jest zreszt\u0105 czerni uosobieniem. Jest czarny jak kruk. Symbolicznie wi\u0119c bia\u0142y kruk by\u0142by czym\u015b w rodzaju sprzeczno\u015bci, czyli niemo\u017cliwo\u015bci. Ale s\u0105 zwierz\u0119ta albinosy, cho\u0107 s\u0105 rzadko\u015bci\u0105, zatem i\u2026","rel":"","context":"In "Ciekawe miejsca"","block_context":{"text":"Ciekawe miejsca","link":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?cat=180"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/6-2.jpg?fit=1080%2C1080&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":10452,"url":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?p=10452","url_meta":{"origin":15692,"position":5},"title":"PRZEMIJANIE","author":"admin","date":"11 lipca 2021","format":false,"excerpt":"Po kr\u00f3tkim antrakcie na Polesiu, powracamy na Roztocze. Tych miejsc nawet nie mieli\u015bmy w planach. Zdarzy\u0142y si\u0119 samoistnie. Niby odr\u0119bnie, ale jednak nie spos\u00f3b czasem przej\u015b\u0107 obok, kiedy znienacka oczom ukazuje si\u0119 co\u015b co gdzie\u015b ju\u017c swoje miejsce w umy\u015ble ma od dawna. Ponad 2 lata wstecz poleca\u0142em niezwyk\u0142e woluminy\u2026","rel":"","context":"In "Blog"","block_context":{"text":"Blog","link":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/?cat=162"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/wizyt\u00f3wka-1.jpg?fit=1200%2C675&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15692"}],"collection":[{"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=15692"}],"version-history":[{"count":16,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15692\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15757,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15692\/revisions\/15757"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/15693"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=15692"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=15692"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/naskrajukraju.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=15692"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}