![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/naskrajukraju.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/04\/Plakat-wystawy-Goczalkowice.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nI siadam po kilku kolejnych tygodniach, by spr\u00f3bowa\u0107 po\u0142\u0105czy\u0107 te rozsypane, pozostawione w r\u00f3\u017cnych zak\u0105tkach \u015bwiata siebie w\u0142asne kawa\u0142ki. Bo dopiero tak mog\u0119 odda\u0107 to co we mnie od lat. Cho\u0107 tak wiele ju\u017c tego w poszczeg\u00f3lnych blogowych wpisach. Tak wiele przywo\u0142ywanych podczas spotka\u0144. Mo\u017ce ju\u017c jedynie powtarzam si\u0119, powielam znane fakty\u2026<\/p>\n\n\n\n
Rok 2017. Krakowski Kazimierz. Otwieram bramk\u0119, skutecznie pozostawiaj\u0105c zgie\u0142k ulicy za sob\u0105. Na czubek g\u0142owy k\u0142ad\u0119 kawa\u0142ek zielonego materia\u0142u. To z kilku p\u0142atk\u00f3w uszyta lekka, wypuk\u0142a jarmu\u0142ka. Ani to sukno, ani adamaszek, ale identyczny w nim ukryty wyraz szacunku. A przecie\u017c po drugiej stronie tej bramki, sk\u0105d przyszed\u0142em przed chwil\u0105, niekoniecznie szacunek oznacza to samo\u2026 ,,stosunek do os\u00f3b lub rzeczy uwa\u017canych za warto\u015bciowe i godne uznania\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Przekraczam pr\u00f3g synagogi Remuh. P\u00f3\u0142mrok. Znajome postacie. Zatopione w modlitwie sylwetki. Podchodz\u0119 do okiennej kraty zza kt\u00f3rej w \u015bwietle dnia biel\u0105 si\u0119 cmentarne macewy. Kiwaj\u0105 si\u0119 kapelusze, pochylaj\u0105 brody. Z ka\u017cdego z tych miejsc zabieram ze sob\u0105 po kilka kadr\u00f3w zapisanych na karcie pami\u0119ci. Ale te\u017c w sobie. Z zapachem wosku \u015bwiec, z d\u017awi\u0119kiem k\u0142adzionych kamyk\u00f3w na blaszanych parapetach, okapach, metalowych skrzyniach pe\u0142nych gor\u0105cych p\u0142omieni. Przed jednym z nagrobk\u00f3w stoi pochylony m\u0142ody chasyd. P\u0142yta pokryta jest dziesi\u0105tkami, setkami kartek papieru, zwitkami wymieszanymi z kamieniami pr\u00f3buj\u0105cymi zachowa\u0107 \u0142ad podczas poryw\u00f3w wiatru.<\/p>\n\n\n\n
Dwa dni wcze\u015bniej by\u0142em w Le\u017cajsku. Zimny marzec, niska temperatura. Namiot dostawiony do ohelu jeszcze pusty. Uchylone metalowe drzwi. Cisza. Kilkadziesi\u0105t kartek spoczywa na p\u0142ycie zamkni\u0119tej w z\u0142otej, metalowej klatce.<\/p>\n\n\n\n
Po czterech dniach powracam w to miejsce. Diametralnie odmienny obraz. Tysi\u0105ce chasyd\u00f3w. Gwar, \u015bcisk, ale jakby jeszcze zimniej, brakuje jedynie opad\u00f3w \u015bniegu. Tak niedawno pusty ohel, teraz p\u0119ka w szwach.<\/p>\n\n\n\n
Rok 2020 – lipiec. Otrzymuj\u0119 od Ma\u0142gosi informacj\u0119 na temat ciekawego konkursu fotograficznego, pod intryguj\u0105cym tytu\u0142em: ,,Polska jest pi\u0119kna\u201d. Nawet nie zastanawiam si\u0119. Wysy\u0142am kilka zdj\u0119\u0107 sprzed trzech lat, w tym tego m\u0142odego chasyda. Pi\u0119kno Polski dostrzegam przede wszystkim w jej r\u00f3\u017cnorodno\u015bci. Od wielu lat przecie\u017c interesuj\u0105 mnie inne kultury, odmienne religie. Przez dziesi\u0105tki lat nast\u0119powa\u0142o powolne, przemy\u015blane zubo\u017cenie kultury. A przecie\u017c wystarczy spojrze\u0107 na przesz\u0142o\u015b\u0107, by zobaczy\u0107 co wnie\u015bli r\u00f3\u017cnowiercy do literatury, poezji, muzyki, ta\u0144ca, \u015bpiewu, czy nawet my\u015bli politycznej i walki zbrojnej. Mn\u00f3stwo tych ludzi dzia\u0142a\u0142o z innych inspiracji religijnych i narodowo\u015bciowych , ale wnosili wk\u0142ad do polskiej kultury.<\/p>\n\n\n\n
Rok 2020 \u2013 pa\u017adziernik \u2013 ukazuj\u0105 si\u0119 wyniki konkursu fotograficznego, w kt\u00f3rym III miejsce oraz br\u0105zowy medal przypad\u0142 w\u0142a\u015bnie chasydowi z krakowskiego Kazimierza. Rado\u015b\u0107 moja by\u0142a ogromna, wzruszenie jeszcze wi\u0119ksze. Jedn\u0105 z nagr\u00f3d by\u0142o wydanie albumu autorskiego. Wyb\u00f3r m\u00f3g\u0142 by\u0107 tylko jeden \u2013 Chasydzi. W grudniu otrzyma\u0142em to wyj\u0105tkowe dla mnie Dzie\u0142ko. Po\u015bwi\u0119ci\u0142em temu wydarzeniu w\u00f3wczas pewien wpis zatytu\u0142owany ,,Dwie opowie\u015bci\u201d<\/strong>. Opowie\u015b\u0107 Romana Brandstaettera zaczerpni\u0119t\u0105 ze wspomnie\u0144 pisarza, tarnowianina z Jego ,,Kr\u0119gu Biblijnego\u201d oraz moj\u0105 zamkni\u0119t\u0105 w cyklu fotografii pochodz\u0105cych z Krakowa i Le\u017cajska.<\/p>\n\n\n\n Jeden z komentarzy do wpisu, pochodzi\u0142 od cz\u0142onka Jury konkursu Pana Kazimierza Jastrzembskiego. Zdanie kr\u00f3tkie, ale mocno wymowne: ,,ciesz\u0119 si\u0119 \u017ce pana praca \u017cyje, i jak drzewo rozros\u0142o si\u0119 w album i blog.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Moja w\u00f3wczas odpowied\u017a brzmia\u0142a tak: ,,Zdj\u0119cie nagrodzone, to drobiazg, z kt\u00f3rych utkane ludzkie \u017cycie. Obraz ten ju\u017c wni\u00f3s\u0142 wiele dobrego, i nadal powoduje, otwiera, uruchamia, stwarza, wszczyna\u2026 pi\u0119knie Pan okre\u015bla, \u017ce ,,rozrasta si\u0119 jak drzewo\u201d. Du\u017co przemian wewn\u0119trznych da owoce nierzadko na zupe\u0142nie innych p\u0142aszczyznach codzienno\u015bci.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Szereg innych, kr\u00f3tkich epizod\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Lucyno pami\u0119tasz? Otrzyma\u0142em od Ciebie link, z ciekaw\u0105 wypowiedzi\u0105 znanego fotografika ziemi \u015bl\u0105skiej (cho\u0107 nie tylko) Pana Arkadiusza Goli. Utkwi\u0142o mi w Jego wypowiedzi pewne stwierdzenie, \u017ce ,,dzisiejsza fotografia jest bardzo odhumanizowana, brakuje w niej cz\u0142owieka\u201d<\/em>. Wypowiedzia\u0142 te s\u0142owa kto\u015b, kto od Cz\u0142owieka rozpoczyna fotografowanie. I wiele w tej wypowiedzi niestety prawdy. Tym bardziej ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce na ostatnio prezentowanych wystawach mog\u0119 ukaza\u0107 ile znaczy Cz\u0142owiek, nie tylko ten uchwycony w kadrze.<\/p>\n\n\n\n Rok 2017 \u2013 sierpie\u0144. Tuptaj\u0105c z Ma\u0142gosi\u0105 po Beskidzie Niskim, docieramy do Nowicy. Nieopodal drewnianej cerkwi, stoi dom Pana Szymona Modrzejewskiego, pomys\u0142odawcy, za\u0142o\u017cyciela Stowarzyszenia ,,Magurycz\u201d. W oknie, za szyb\u0105 dostrzegam wycinek prasowy. Na nim cytat z broszurki ,,Dziennik irlandzki\u201d \u2013 Heinricha B\u00f6lla, niemieckiego pisarza, laureata literackiej nagrody Nobla: ,,cmentarze pe\u0142ne s\u0105 ludzi, bez kt\u00f3rych \u015bwiat nie m\u00f3g\u0142by istnie\u0107\u201d.<\/em> Ma\u0142gosiu, pami\u0119tam, \u017ce nie do ko\u0144ca zgadza\u0142a\u015b si\u0119 z t\u0105 wypowiedzi\u0105.<\/p>\n\n\n\n Rok 2023 \u2013 luty. Gocza\u0142kowice Zdr\u00f3j. Uczestnicz\u0119 w zbiorowej wystawie po\u015bwi\u0119conej ,,Nekropoliom polskim\u201d. Podczas wernisa\u017cu siedzimy na sofie, kiedy obok siebie s\u0142ysz\u0119 Ma\u0142gosi g\u0142os: ,,B\u0142a\u017ceju, sp\u00f3jrz na te fotografie. Tylko na jednej z nich jest cz\u0142owiek\u201d.<\/em> By\u0142 nim nagrodzony chasyd z krakowskiego Kazimierza.<\/p>\n\n\n\n Po kilkunastu kolejnych dniach, publikuj\u0119 wpis z powy\u017cszej wystawy. Pod nim, w komentarzu, Pani Prezes \u2013 Lucyna Roma\u0144ska kre\u015bli takie s\u0142owa: ,,taki autorski wernisa\u017c B\u0142a\u017ceja dopiero przed nim. On jeszcze o tym nie wie, chocia\u017c jak przeczyta ten wpis to ju\u017c b\u0119dzie wiedzia\u0142. Taki los cz\u0142onk\u00f3w Stowarzyszenia \u201ePrzeciw Nico\u015bci\u201d, \u017ce swoje zdj\u0119cia na wystawach pokazuj\u0105. Taki dobry los oczywi\u015bcie.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Zrewan\u017cuj\u0119 si\u0119 teraz pewn\u0105 my\u015bl\u0105, o kt\u00f3rej w\u00f3wczas jeszcze Lucyno nie wiedzia\u0142a\u015b. Mimo, i\u017c fotograficznie spe\u0142niam si\u0119 na wielu p\u0142aszczyznach, z tytu\u0142u cho\u0107by r\u00f3\u017cnorodnych zainteresowa\u0144, materia\u0142 o chasydach mia\u0142em gotowy od dawna, na t\u0119 wi\u0119c pierwsz\u0105 wystaw\u0119 autorsk\u0105 w Galerii Weranda temat m\u00f3g\u0142 by\u0107 tylko jeden.<\/p>\n\n\n\n Drobiazgi, ale dla mnie niezwykle istotne, obok kt\u00f3rych nie przechodz\u0119 bez przystani\u0119cia. W nich bowiem ca\u0142a uroda \u017cycia. Zaskoczenia, kt\u00f3re po czasie uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 w sensowny ci\u0105g wydarze\u0144.<\/p>\n\n\n\n Rok 2024 \u2013 luty. Wernisa\u017c w Galerii Weranda. ,,Opowie\u015bci z ulicy G\u00f3rnej\u201d<\/strong>. Ciesz\u0119 si\u0119 wi\u0119c podw\u00f3jnie, \u017ce mog\u0142em rozpocz\u0105\u0107 t\u0119 podr\u00f3\u017c w miejscu, kt\u00f3re nie tylko fotograficznie sta\u0142o si\u0119 dla mnie bliskie.<\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ,,Echo\u201d – Zjawisko echa obserwuje si\u0119 najcz\u0119\u015bciej w wyniku odbicia d\u017awi\u0119ku od \u015bcian las\u00f3w, g\u00f3rskich zboczy, ska\u0142, jar\u00f3w. Czasem wydaje si\u0119, \u017ce ju\u017c nie powr\u00f3ci. \u017be wybrzmia\u0142o gdzie\u015b po drodze, zamilk\u0142o. Ale je\u015bli jest tak mocne jak ,,echo wystawy\u201d, to warto czeka\u0107 nawet dwa miesi\u0105ce, ono nadal s\u0142yszalne, nadal wyra\u017ane.<\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n I cho\u0107 wystawa odjecha\u0142a do kolejnego miasta, r\u00f3wnie dla mnie wa\u017cnego – miejsca w kt\u00f3rym przyszed\u0142em na \u015bwiat – to pozostawi\u0142em tu spory kawa\u0142ek siebie.<\/p>\n\n\n\n Niedawno w innym miejscu napisa\u0142em: Inne miasto, inny budynek, inne \u015bciany, wiele innych te\u017c fotografii, mo\u017ce te\u017c odmienne ,,Opowie\u015bci\u2026\u201d cho\u0107 ta sama ,,Ulica G\u00f3rna\u201d. Nowe twarze Go\u015bci, nowe znajomo\u015bci, podobny dreszczyk emocji, mn\u00f3stwo rado\u015bci. Dzi\u015b uchylam odrobin\u0119 kurtyn\u0119, przywo\u0142uj\u0119 okruchy, odpryski w\u0142asnych wspomnie\u0144. Chwil, kt\u00f3re s\u0105 ju\u017c histori\u0105, prze\u017cyciem, czym\u015b minionym, cho\u0107 nadal wyra\u017anym, wyczuwalnym, znajomym. Nie spos\u00f3b wyrazi\u0107 co we mnie otwiera ka\u017cda z prezentowanych fotografii. Ile wraz z ni\u0105 odg\u0142os\u00f3w, zapach\u00f3w, kolor\u00f3w, d\u017awi\u0119k\u00f3w, ukradkowych spojrze\u0144, ale te\u017c w\u0142asnych, osobistych wyrazistych odczu\u0107, obaw, l\u0119k\u00f3w, zaciekawie\u0144. Ile skupienia, zamy\u015blenia, czujno\u015bci, fascynacji.<\/p>\n\n\n\n Spogl\u0105dacie na finalny, ko\u0144cowy rezultat, ale przecie\u017c tak wiele dzieje si\u0119 ,,przed\u201d, w ,,trakcie\u201d, te\u017c ,,po\u201d. I mn\u00f3stwo podobnych wra\u017ce\u0144, do\u015bwiadcze\u0144, podczas ka\u017cdych z tych spotka\u0144, rozm\u00f3w, czasem jedynie na u\u0142amek sekundy r\u00f3wnoczesnych spojrze\u0144, wymian my\u015bli, \u015blizgni\u0119\u0107, ociera\u0144\u2026<\/p>\n\n\n\n Ka\u017cda wystawa jest inna. Bogata w g\u0142\u0119bokie odkrycia. Te\u017c te w\u0142asne. Swojego wn\u0119trza.<\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n I wpisem tym postanowi\u0142em po\u0142\u0105czy\u0107 dwa miasta. Gocza\u0142kowice Zdr\u00f3j z Tarnowem, gdzie od kilku dni prezentuj\u0119 swoje prace. I wspominam oba wernisa\u017ce. Wiele podobie\u0144stw i wiele r\u00f3\u017cnic. Ale wszystkie one \u0142\u0105czy niezwyk\u0142a Serdeczno\u015b\u0107, przychylno\u015b\u0107 Go\u015bci.<\/p>\n\n\n <\/p>\n\n\n\n M\u00f3g\u0142bym wymienia\u0107 Wasze Imiona i Nazwiska, przywo\u0142ywa\u0107 twarze, zas\u0142yszane rozmowy. Bo od kogo rozpocz\u0105\u0107, by nikogo nie pomin\u0105\u0107, by nie przeoczy\u0107\u2026 Podczas wernisa\u017cy zazwyczaj m\u0119tlik w g\u0142owie nie pozwala pami\u0119ta\u0107 o wszystkim. Mam jednak to szcz\u0119\u015bcie, \u017ce w\u0142a\u015bnie w takiej formie \u0142atwiej powr\u00f3ci\u0107, pochyli\u0107 si\u0119 raz jeszcze.<\/p>\n\n\n\n Kazimierzu i Romualdzie, Panowie \u2013 Zbigniewie i Danielu, to od Was wszystko si\u0119 zaczyna. Jeste\u015bcie pierwszymi osobami, kt\u00f3re dotykaj\u0105 swoimi d\u0142o\u0144mi kolejnych ram. Serdecznie Dzi\u0119kuj\u0119!!!<\/p>\n\n\n\n I wszystkim pozosta\u0142ym osobom \u2013 serce otwieram. Drogie Panie \u2013 Lucyno, Ewo i Basiu \u2013 Dzi\u0119kuj\u0119 za wspania\u0142e Plakaty, Zaproszenia, Foldery, ale przede wszystkim za cierpliwo\u015b\u0107, serdeczno\u015b\u0107, zawsze okazywany mi czas i zrozumienie. To wiele znaczy, \u017ce swoim do\u015bwiadczeniem wspieracie dyskretnie, tworzycie atmosfer\u0119 i klimat miejsc. Dzi\u0119kuj\u0119 za zaufanie!!! W tej pokrzywionej, wypaczonej czasem codzienno\u015bci to bardzo buduj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Dzi\u0119kuj\u0119 Ka\u017cdej \/ Ka\u017cdemu z Was!!! Wystawa, to spe\u0142nienie marze\u0144, realizowanie siebie, rozw\u00f3j, proces. Ale ile by to wszystko znaczy\u0142o, gdyby nie by\u0142o wok\u00f3\u0142 \u017cyczliwych ludzi. Was \u2013 Go\u015bci, bo przecie\u017c cho\u0107 przychodzi mi stan\u0105\u0107 w r\u00f3\u017cnych miejscach, to czuj\u0119, \u017ce to ja przez godzin\u0119 lub dwie jestem gospodarzem tych wyj\u0105tkowych pomieszcze\u0144, ale najwa\u017cniejszymi postaciami jeste\u015bcie Wy!!! Rodzina, Przyjaciele, Bliscy, Znajomi czy Nieznajomi, ale na te kilkana\u015bcie, czy kilkadziesi\u0105t minut wsp\u00f3lnie, razem, w tym samym \u015bwiecie, w tym samym kierunku. I mam te\u017c \u015bwiadomo\u015b\u0107, i\u017c odpowiedzialnych os\u00f3b za powodzenie wystawy jest zdecydowanie wi\u0119cej, o kt\u00f3rych nigdy nie us\u0142ysz\u0119, nie poznam. I dla Was wi\u0119c niskie uk\u0142ony, po prostu Dzi\u0119kuj\u0119!!!<\/p>\n\n\n\n Powt\u00f3rz\u0119 \u2013 drobiazgi. Jak telefon odebrany 20 minut przed rozpocz\u0119ciem wernisa\u017cu, by wypowiedzie\u0107 \/ us\u0142ysze\u0107 kilka s\u0142\u00f3w, znajomy g\u0142os. Jak otrzymany sms tu\u017c przed zapadaj\u0105c\u0105 cisz\u0105 przed powitaniem: ,,Powodzenia B\u0142a\u017ceju. Nieustaj\u0105cej rado\u015bci i satysfakcji z tego co robisz i jak robisz. \u015aciskam mocno, my\u015blami jestem na wernisa\u017cu.\u201d<\/p>\n\n\n\n A jak wyrazi\u0107 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za przemierzanie nierzadko kilkuset kilometr\u00f3w by na t\u0119 chwil\u0119 by\u0107 obok. Ponoszony trud, nie wspominaj\u0105c o tych przyziemnych, zwyczajnych aspektach. To s\u0105 te najbardziej wymierne oznaki zainteresowania, \u017cyczliwo\u015bci, ch\u0119ci bycia, wsparcia, dodania otuchy.<\/p>\n\n\n\n I cho\u0107 nie wszyscy przeczytaj\u0105 te s\u0142owa, w nich zawarte my\u015bli o wielu z Was. Jak o Tobie Magdo, kt\u00f3ra \u0142\u0105cz\u0105c tyle w\u0142asnych obowi\u0105zk\u00f3w znajdujesz czas by przynie\u015b\u0107 wiaderko z wod\u0105 do umycia pod\u0142ogi, by by\u0142o \u0142adnie, estetycznie, by ka\u017cdy mia\u0142 poczucie \u015bwi\u0119ta. Jak o Pani, Pani Kasiu, kt\u00f3ra spieszy z korkoci\u0105giem w d\u0142oni, by zd\u0105\u017cy\u0107 przed przybyciem pierwszych Go\u015bci. Wszyscy jednocz\u0105 si\u0142y by by\u0142o udanie, przyjemnie. By pachnia\u0142o i smakowa\u0142o.<\/p>\n\n\n\n W powy\u017cszych zdaniach gdzie\u015b ukryte te moje \u015bcie\u017cki, droga, kolejne etapy. A co o samej wystawie? Najpi\u0119kniej opowiadacie o niej same \/ sami\u2026<\/p>\n\n\n\n Mam nadziej\u0119, i\u017c nikogo z Was nie ura\u017c\u0119, publikuj\u0105c Wasze s\u0142owa kierowane do mnie. Zamiast zdj\u0119\u0107, niech dope\u0142ni\u0105 ten wpis tre\u015bci z Ksi\u0119gi Pami\u0105tkowej. W mediach sporo relacji, czy to w formie film\u00f3w, czy reporta\u017cy, ale dla mnie jak\u017ce wa\u017cne te pisane czy malowane odr\u0119cznie, na gor\u0105co, od serca. W nich najlepsze podzi\u0119kowanie za trud, ale te\u017c potwierdzenie, \u017ce warto to czyni\u0107, jest dla kogo.<\/p>\n\n\n\n Serdecznie Dzi\u0119kuj\u0119 WSZYSTKIM za WSZYSTKO!!!<\/p>\n\n\n\n Spotkania z Wami by\u0142y i s\u0105 dla mnie ogromnym Zaszczytem!!!<\/p>\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n